ویرگول
ورودثبت نام
Gregor Samsa
Gregor Samsaشما در میان سکوت اجساد فاتح خواهید بود و این فتحی است که من هرگز بدان رشک نمی‌برم. (آلبرکامو)
Gregor Samsa
Gregor Samsa
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

طریقه ششدر شدن...

امروز خواندم که شاه اسماعیل صفوی خیلی با دشمنانش بد می کرد...پوستشان را می کند و می داد از کاه پر کنند... و می فرستاد برای رفقایشان... در کاسه سرشان شراب می نوشید... می گفت در سگدانی یا چاه فاضلاب مدفونشان کنند و اجرت می داد تا مردم سر قبرشان تغوط کنند...

ولی هر قدر برای دشمنان بیم جان بود... همچنان برای رفقای خویش مظهر فرَه ایزدی و شکوه تاج سلطانی بود و برایش دل و جان می باختند و ترکِ سر می گفتند... و او را مرشد کامل و بختیار شادکام و سایه خدا و نائب منجی موعود می خواندند...

در نهایت اما در نبرد چالدران شهرهای ایران زمین را به همراه نام و آوازه و ناموس و آبروی خویش برباد فنا و بدست ترکان داد و از وقتی که شنید همسرش را که شاه عثمانی ربوده به اسارت برده و به یکی از سرداران خویش بخشیده از دشمن پسری به دنیا آورده است...دیگر هرگز نخندید...تا دهسالی که زنده بود و در سی و هشت سالگی هم جوانمرگ شد و رفت..‌

خلاصه چرخ بازیگر ازین بازیچه ها که خوار بدارد و به ریشش بخندد بسیار دارد...

و همه شاه و گدا... لعبتکانیم...هرچند که نپذیریم و ندانیم...

و اما من...

گفته بودم که در جوانی ها که خیلی امیدوارتر بودم به بخت بلند... خیلی که 'جهان با این فراخی تنگم 'میامد...و گرفتاری هام به خیال خودم زیاد می شد...خواب پریدن می دیدم...

...دیشب هم باز خواب می دیدم پرواز می کنم... و حتی اوج می گیرم... حتی با ازدحام عبور و مرور کلاغها و عقابها روبه رو می شوم...که تجربه جدیدی بود...و به خودم گفتم...روی زمین که برگردم حتما برای کسی تعریف خواهم کرد که آن بالا هم گاهی توی ترافیک گرفتار می شوی و باید مراقب باشی با بالدارهای پردار تصادف نکنی...

خیلی تا ستاره ها که بالا نمی رفتم...همین در حدود کلاغ و کفترها...

یکطور جالبی هم بود ولی...

که خیلی راحت برای گریز از کسی یا چیزی ایستادم روی هره ی پنجره و بازو فراز کردم و پریدم...

در خواب دیگر خیلی هم مهارت پیدا کرده ام در چرخش و تنظیم ارتفاع...یکطوری که مثلا یک بازو را برافرازم و یک زانو را خم کنم می توانم به سرعت اوج بگیرم...

مشکل این است که همیشه یک آدمهایی از روی زمین مسیر پریدنم را دنبال می کنند...صدایم می زنند...

سعی می کنند حواسم را پرت کنند...حتی از پاهام آویزان می شوند تا بکشانندم پایین...

در حقیقت...این جان من است که شبانروز...' از لگدکوب خیال...وز زیان و سود و از بیم زوال...نی صفا می ماندش نی لطف و فر...نی به سوی آسمان راه سفر..'...

همیشه یک دلبستگی و دغدغه و مشغله ای روی زمین راه آسمانی شدنت را می بندد...


۱
۰
Gregor Samsa
Gregor Samsa
شما در میان سکوت اجساد فاتح خواهید بود و این فتحی است که من هرگز بدان رشک نمی‌برم. (آلبرکامو)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید