ویرگول
ورودثبت نام
Gregor Samsa
Gregor Samsaشما در میان سکوت اجساد فاتح خواهید بود و این فتحی است که من هرگز بدان رشک نمی‌برم. (آلبرکامو)
Gregor Samsa
Gregor Samsa
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

شکوفه های شریر...

الان که سخت گرفتار اسارتی مشئومم...

ولی اگر آزاد آزاد باشم یعنی تا کجا می توانم رفتن؟...

وقتی سقف آرزوهام دقیقا تا بلندای قیامت قامت خود تو است...

دلتنگ که باشم وزن خاطرات گرانباری روی سینه ام انبوه می شود... صلیب وار... که کشان کشان می رساندم تا انتهای کوچه ای که باز همان عید پاک باشد و اردیبهشتی که امیدی سبکبال پروازم می داد تا هیاهوی ناقوسی که به معنای وعده ی ما بود پس نماز شامگاه...

هزار و یکشب و هر بار به هزارویک زبان هم که بنویسم ...

باز این اژدرهای مرده ی خشکسالی جنازه ی همان آبگینه ی هزار آهنگ هزار تکه ای است که در هر ذره اش عکس سیمرغی بود و وعده ی قاف قیامت داشت برای قلب منتظرم...

... که باز در یک عصر تابستانی هزاروسیصد و هفتاد و چند من هفده ساله باشم و تو از راه نرسیده با انگشت اشاره ات چون پیامبران رخامین گوتیک گاوخونی را نشانم دهی طوری که انگار خود شرق بهشت است...

و طفل الهه وار و فرخنده فال آن دو شاعر غریب... طوری از میان صدف دندان های تو زاده شود که انگار تنها به قصد فریب من به جهان خاکی آمده باشد...چونان که مار برای حوا...

خلاصه فقط ناگهان دلم خواست بگویم...امشب باز...

دلم تنگ گرفته حریف...

برای تو...

برای کلیسای گمشده راه راستی و حیات...

برای پل چوبی که تو باشی و من...

برای زاینده رود...

۵
۲
Gregor Samsa
Gregor Samsa
شما در میان سکوت اجساد فاتح خواهید بود و این فتحی است که من هرگز بدان رشک نمی‌برم. (آلبرکامو)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید