شه مات...

شبانگاهان که برآید...

بازی را من تمام می کنم...

خودم... من...

آنک آخرین تکرار...

آخرین مهره...

شرط می بندم بر سر جانم...

داو آخر است حریف!

و خواهم مرد به مرگی...

که تو نیت کنی...

ققنوس نیستم...

خاکسترم را...

پرومته وار ...جگر خوار...

گره بزن

بر باد ...

و شیشه ی این آخرین عمر دوباره را

بر سنگ ...

و تا سپیده بپاید...

ثانیه ها را

کوچ کن...

کفترِ همسایه!...

آرزوی بی آزار!...

امید بعید!!....