سلام...هیچ طریق دیگری ندارم تا به تو بگویم... هنوز هستم....هنوز سلامتم....هنوز زنده ام...
''هنوز می چرخم...با غارغار و منقارم''...از دیشب همه اش دارم حرص می خورم و دلنگرانم و دارم دیوانه می شوم که چرا آخرین پیامم آنطور بیخودی تلخ بوده است...
به خودم می گویم اگر راستی آن پیام آخرین کلماتی باشد که قرار باشد از من بشنوی ...وای!...تکلیف چیست؟!
نه خدا نکند.!..
کاش مثلا خیلی زودتر از معمول...معجزه وار...دلت اینجا برای شعرهای مهمل من هم تنگ شود... بیایی و این یک جمله آخر را بخوانی
دوستت دارم بخدا هنوز دوستت دارم
