سلام آشنا...همیشه در نامگذاری مستاصل و بیچاره ام البته...می بینی که عناوین نوشته هام هم چقدر ناساز و ناهموار است...باری در هر حال ... فکر کنم اینطوری بنویسم بهتر باشد... حداقل من آسوده ترم... و نیازی نیست که پاسخی هم بگیرم... حرفی می گویم و می روم و یک حرف بس...
این جناب استادی "اومبرتو اکو" را می خواستم عرض کنم... در واقع خودم در جایگاه شاگرد ابدی تاریخ هنر و نیز نشانه شناسی...خیلی مشعوف و مغروق احساس تحسین و اعجاب می شوم وقتی می بینم که به چه فراست و قدرت و نکته سنجی و ذوقی...دانش قطعا وسیعش را دربابِ نشانه ها و نمادهای هنرِ قرون میانه به کار می گیرد تا فضاهای دراماتیک رمزآمیزِ چنین مهیجی را خلق کند... بله حتما حدس زده ای که از همان نخستین صفحه کتاب که شروع کرده ام پریده ام وسط تا اظهار نظری کنم... بخدا برای نمایش فضل که نیست... طبق معمول از سر ذوق زدگی است از بازیافتن نویسنده ای که آنطور می نویسد که دلم می خواست و خواننده ای که چنان می خواند که هماره آرزو داشتم...