دیو ....دیو....

حالا گاهی خشم به سراغم میاید..‌.

یعنی تا صبح به خیال آن دیگری می خوابد؟...خوابش هم که نبرد می رود صفحه اینستاگرام او را زیر و رو می کند‌‌‌...سه تا قلب می فرستد..‌.و احتمالا بنویسد: "سلام...کمکم نمی کنی؟...خیلی غصه دارم..‌"

آخر دلش طاقت غصه ندارد ...

طوری که از غمی به دامن غمی دیگر بیاویزد...

اصللا انگاری خیلی زود مهربان می شود و زودتر پشیمان...

یعنی او هم برایش عاشقانه خواهد سرود ..؟. یا یکراست می رود سر معامله... فکر کنم حتما قدر او را بهتر هم خواهد دانست...

شعر چه می دانست که چیست؟..‌.

نه قصه می خواست نه قصه نویس.‌‌.. پی قسمتش می گشت..‌.

آنچه می خواست در توان من نبود‌‌‌...

نه اینکه زیاد متوقع باشد..‌.

منتها من مرد میدان نبودم...آخر هم به امان آمد و..‌

هر چه از من داشت حذف کرد..‌

شعرها..‌.دکلمه ها...عکس ها...نامه ها... صندوق پستی اش..‌

همه راهها را بست..‌

بیرون کشید باید ازین ورطه رخت خویش...

شبها خیلی از هجوم خیالش عصبانی می شوم...

یعنی الان خوابیده به امید صبح و سلام آن دیگری‌‌‌..

آوخ باید بخوابم..‌

شبها دیوانه می شوم از فرط فکر و خیال.‌‌..