اگر حوصله داشتم امروز کمی دربارۀ نمایشگاهِ کتاب رفتنم هم می نوشتم... حیف که احوالاتم زیاد به سامان نیست... والّا با تو می گفتم که غرفه های رنگ رنگِ بی انتهایش، چه آشفته بازارِ غریبی بود...
شبیه یک مراسمِ عقد و ازدواجِ تحمیلی مثلاً... که عروس خانم به اجبار گفته باشد بله...
طوری بود که انگاری نه کسی زیاد دلش می خواست بخرد... نه یکی از دلش بار می آمد که بفروشد...
خریدار که خوب جیبش خالی بود...
کتاب ها که مثلِ هر متاعِ غیرِ ضرورِ گران قیمتی کم خواستار و...
کتابفروشان هم که انگار به امید گرانتر شدن مثلِ سایر محتکران، بی نیاز و بی حال و حوصله...
آقای فروشنده ای_ که می دانستمش که خود یکی از برادران "علمی" است و ناشری مشهور... صبر کرد تا کتابی را که انتخاب کرده بودم و پشت جلدش نوشته بود قیمت نودهزار تومان، بدهم به دستش و بعد بگوید...
می شود دویست و هشتاد هزار تومان!...
گفتم این همه راه بی وقت... به دشواری مثلاً آمده ایم نمایشگاه که ارزان تر بخریم...وگرنه همان بازارچه کتاب خدمت می رسیدیم...
کتابی دیگر را نشان می دهد و می گوید...
ببینید آقا... این الان امسال چاپ شده ... تقریباً مثل همان است سیصد و هفتاد و پنج هزار تومان...
خلاصه دویست و پنجاه تومن دادم و کتاب مورد نظر را خریدم...
و همینطوری بی سببی از او فاکتور خواستم...معمولاً چنین چیزهایی از فروشنده نمی خواهم...
فقط این بود که دلم می خواست کمی اذیتش کنم... دوست داشتم ضمن این که کاغذ را می نویسد و امضاء می کند و پایش مهر می زند، به کار زشتش فکر کند...
وقتی توی ایستگاه منتظر اتوبوسی که در ترافیک مانده بود و نمی آمد، نشسته بودم، دیگر به این نتیجه رسیده بودم که نشر کتاب کاغذی از آن کارهایی است که به خوبی می شود حدس زد ظرفِ یکی دو سالِ آینده منسوخ خواهد شد...
با چنین دیگ و چنین چغندری...
مثلِ اغلبِ دیگر چیزهای خوب... که امروزه منقرض یا کمیاب شده...
مثلِ شیرِ هیرکان و ببرِ مازندران و... کاسب های خداترس و آدم های مسئولیت پذیر و رفیقانِ همراه و...
یک لقمه نان که بی خونِ دل و بی دغدغه از گلویت فرو رود...
و عاشقی هایی که دیگر نیست...