ننگین تر از من...
ناله ای است که فریاد نمی شود...
قصه ای که آغاز نمی شود...
چاره ای که نیست...
آب از سرم گذشته... و به مرگی که می فشاردم تن نمی دهم...
شبیه تو...
مثل غالب شریف زادگان...
که زبان به نان نکبت بار نرخ روز نیالوده اند...
من اما بی صدا خواهم مرد...
از فرط خستگی...