وسط اینهمه آشوب... دفعتاً گرانیِ ناغافلِ بنزین!... ... ظلمِ بی حساب... جنونِ جمعی... قطعِ اینترنت!... تاخت و تازِ جهل... کائوس و ابسوردیسمِ کابوس وار... دهان کجیِ بی محل و زشتِ اینترانت!! مشکلاتِ پایان ناپذیر و بی ربط و معنیِ دانشگاه...
منِ دیوانه... باز تو را گُم کرده ام ...
عزیزِ دل...!... آخرین جامِ هستیِ فرسوده ام!...
'تو ای پری!...
کجایی؟... که رخ نمی نمایی..؟..'
از من پرسیده بودی که دوست دارم چه بخوانی...
همین را بخوان!...
یا مثلا آن ترانه را که می گوید،
'خار رهی به تمنا... دامن من بگرفته..
کان گلِ نازِ تو کو؟...'
بخدا دلم این میان با اینهمه دشواریِ بی حساب، بیش از این طاقت نمی آورد...
بگویی بمیر...میمیرم و تمام...