ویرگول
ورودثبت نام
Gregor Samsa
Gregor Samsaشما در میان سکوت اجساد فاتح خواهید بود و این فتحی است که من هرگز بدان رشک نمی‌برم. (آلبرکامو)
Gregor Samsa
Gregor Samsa
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

تاب تاب همبازی!...

بنظرم من خیلی زودتر از بعضی بچه ها تاب و سرسره بازی یاد گرفتم... توی همان خانه ی سازمانی شهر بندری... پدرم خیلی دلش به مادرم خوش بود آن سالهای اول زندگی مشترکشان... پس تا من به دنیا آمدم همراه با کالسکه و تخت و کمد و صدقطعه پارچه ی پنبه ای برای قنداق پیچ کردنم...فوری یک تاب و یک سرسره هم خرید برای آن  حیاط آفتابرو که پر بود از شمشاد و گل اطلسی و شاه پسند...و یکی را گذاشت کنار بهارخواب و آن یکی را در سایه سار درخت سدر... و احتمالا حسابی مادرم را به شگفتی واداشت...

آن موقع را که نه...ولی بعداً خوب یادم هست که مادرم وقتی تعجب می کرد با صدای قشنگی شبیه آهنگ ده تا زنگوله ی طلایی چطوری به خنده می افتاد...

...و یکسال و نیم بعدتر که دید چطور بی هوا از ارتفاع سرسره خودم را رها می کنم و پایین می لغزم همینطوری خندید...

احساس اولین لغزشهای آزاد رو به نشیب را خوب یادم هست...

خیلی دوست داشتم این حس رها شدگی را... روی سرسره...توی صندلی تاب... توی روروک چهارچرخم که با اندک فشار یک پا...مثل موج سواری می راندمش بر بستر قالی قرمز اتاق نشیمن...و آن یک پله ی میان راهرو و اتاق را هم با سکندری ملایمی بی آنکه سرنگون شوم طی می کردم ...

دو ساله که بودم تاب سواری و سرسره بازی بلد بودم... ولی جنگیدن را نه... پس هیچوقت در حیاط کودکستان به تاب و سرسره ها نزدیک هم نشدم...

بازی هایی که رقابت لازم داشت خوش نداشتم...

الاکلنگ هم بازی نکردم... چون بلد نبودم با کسی دوست شوم... بازی هایی که حریف می طلبید باب طبعم نبود...

توی محوطه ی بازی فقط گاهی از آن نردبانهای رنگی کسالتبار بالا پایین می رفتم به تنهایی...

ولی نقاشی را واقعا دوست داشتم و ماسه بازی...

و اکتشاف لابه لای علفزار سوخته ی پشت ساختمان مدرسه را...که می گفتند محل آمد و شد روباه هاست...

دویدن را هم دوست داشتم... تنها...باد که بوزد...طوری که انگاری می خواهد برداردت از جا...

انگاری رفتن... همیشه برایم اینگونه  بوده...همینطور ناگزیر...تنها...لغزان...رو به نشیب...

یک قدم برداری و خودت را بسپاری به آهنگ مسیر... جاذبه ای رهایی بخش...آزاد از اینکه... خیال کنی بر سر دو راهی مختاری به انتخاب یک طریق...

وسوسه ی راه... همیشه برای من جز این نبوده...

همیشه فقط یک راه بوده برایم...

همین یک راه...

رهایی رو به نشیب...

۸
۴
Gregor Samsa
Gregor Samsa
شما در میان سکوت اجساد فاتح خواهید بود و این فتحی است که من هرگز بدان رشک نمی‌برم. (آلبرکامو)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید