مهربان!...
آسمان!...
بارش بهارِ باغهای صبح!...
ای ستاره!...
ای ستاره ی کویر!...
آه بی تو خسته...بی تو دلشکسته ام...
بی تو شعرهای عاشقانه ام دروغ...
بی تو اشکهای بی بهانه ام تباه...
بی تو رنگ غنچه های خنده ...بی گناه...
مثل قلب شامگاه...
ناگهان سیاه می شود... سیاه...