برجام سه...

با همه سرسختی و وقار گاوسان و پوست کرگدن وارم... کم آورده ام...

دیگر نمی توانم متن های شیطون بلای خوشگل بنویسم و خوش مشربی کنم و تظاهر کنم که چیزی نشده...

خسته شدم... از این که آینه ی دق باشم و نماد شیطان و کابوس شبانه و اوهام روزانه...

یکی هست که خیال می کند مقصر منم... بسیارخوب...

شاید هم راست می گوید...

من همیشه به همه چیز شک می کنم... به کارهای خودم بیشتر...

فعلا مدتی در دکان درویش تخته خواهد ماند تا شاید از صرافت این وسواس بگذرد...

ما رفتیم... وای به حال دگران...

برمی گردم...