ویرگول
ورودثبت نام
Gregor Samsa
Gregor Samsaشما در میان سکوت اجساد فاتح خواهید بود و این فتحی است که من هرگز بدان رشک نمی‌برم. (آلبرکامو)
Gregor Samsa
Gregor Samsa
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

بر بالهای خیس خیال...

می گویم:" خسته ام عزیزدلم!"... صدات از آن طرف خط یک دفعه قطع می شود... اول فکر می کنم گوشی را گذاشته ای... اما صدای آن تق ترسناک ... آن تعیین کننده... آن نقطه ی پایان نمی آید این بار... بعد نفس می کشی توی گوشم..‌. نسیم نفست را روی صورتم ..‌. توی قلبم احساس می کنم...

بعد می گویی...‌ "اگر به جای من بودی چکار میکردی؟"...

می گویم: "چیزی شده گل زیبایم؟"...

می گویی: ..." چیز جدیدی که نه... از دست خودت!..."

فکر می کنم در این مورد حداقل کاملاً با هم توافق داریم...‌‌هر دو تقریبا به یک اندازه از یک چیز خسته ایم‌.‌.. تو از من و من از تکرار دلخستگی های دل... از دلتنگی... از این تاندون های ضعیف آرنج چپم که طوری ملتهب شده و درد می کند... از این روزهایی که روی روحم مثل  کیسه های برنج هندی سنگینی می کند... و تک تک تارهای روحم کش می آورد و ملتهب می شود...

می گویی: "بیا برویم...نمیایی که... چقدر بگویم... هر آدمی بالاخره غروری هم دارد... تو این را هم درست نفهمیدی... از بس سرت لای آن کتابهای پرنخوت گیر کرده...تواضع طلایی تو اصلا به چه درد من می خورد؟... بگذارش کنار همان علامتهای رنگ به رنگ لای ورق کتابهات... کمی جنم و عزت نفس برایم رو کن... داری اصلا چیزی توی این مایه ها؟...غیرت ....مردانگی؟... اینها...؟"

می خواهم بگویم ازین قلم ها شاید نه عزیز دلم... ولی بی نهایت آرزوهای بلند باشکوه دارد برایت این دل لاکتاب و سر بی سامان ام...

ولی آرزو به چه دردت می خورد... تو یک همراه می خواهی... یک عشق زنده و پرخون... یکی که همه ی غصه هات را مثل یک لیوان آب خنک صبح ها بپاشی توی صورتش تا خوابش بپرد... از نو زنده شود... دستت را بگیرد...پروازت دهد...‌تا سقف گنبد کبود...

کاش گربه ی خانگی نبودم پس... کفتر بام بودم مثلا...نه؟...‌

۴
۱
Gregor Samsa
Gregor Samsa
شما در میان سکوت اجساد فاتح خواهید بود و این فتحی است که من هرگز بدان رشک نمی‌برم. (آلبرکامو)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید