بادبان...

غروب هنگام...

در تراکم تقدیر اردیبهشتی شوم...

تشویش توفان که بیاید...

تکه‌تکه‌های مرا با خود خواهد برد...

مثل چادر شب همسایه...

مثل کبوتر چاهی گیج...

مثل دفترچه‌های خاطرات دلشکستگی‌های گمشده در پارک دانشجو...

مثل همه‌ی امیدهایی که دیگر نیست...