این چند روزه کمردرد، سخت گرفتارم کرده...
یک نوع انقباض و خشکیِ سمج و دشواری که صبح ها بدتر است و راه که می افتم آرام آرام نشت می کند رو به پایین...و چنگ می اندازد تا پهلوی زانوی راست و مچ پای چپ...
نشستن دراز مدت پشت میز کامپیوتر...ساعتها و ساعتها...
و بارهایی که برمی دارم مثال حِماراً یَحمِلُ اسفاراً... به نظرم این بار خیلی جدی و بی تعارف و مقدمه چینی، موجب پارگی در دیسک یکی دو تا از مهره های پایینی ستون فقرات شده...
سالهای گذشته نیز... _همان جوانی ها را می گویم_ روزهایی که در گارگاه چاپ دانشگاه کار می کردم... دردهای چنینی و ضعف موقت پاهام را تجربه کرده ام... که شب نخست پس از کارهای سنگین چاپ سیلک، آغاز... و دو سه روزی هم ادامه دار می شد...
ولی اخیراً مشکلات میانسالی هم عارض شده... تازه مثلاً خیرِ سرِ امواتم ورزش مداوم هم می کنم و وزن بدنم هم که شصت کیلویی بیشتر نیست... حالا شاید شصت و دو حداکثر...
ولی بیست کیلو بار کتاب را البته نمی توانم بی آسیب بردارم...
تقصیر این تخفیف کتابفروشی مجازی شد که وسوسه ام کرد عاقبت مجموعه تاریخ تمدن را بخرم...
پراکنده خوانده بودم سالهای پیش. ..
مشرق زمین و قرون وسطی و رنسانس اش را... اخیراً که باز افتاده ام به قصه خواندن ...و خوب... فکر می کنم تاریخ بشریت بهترین قصه ها به شمار است...
و دلم می خواهد باز خود را مشغول سرگذشت عبرت آموز آدمیان کنم...
پیشترها که خیلی تاریخ می خواندم بنظرم دانشجوی کارشناسی بودم...خیلی جوان و دچار اندوهی شیرین و مه آلود و مبهم می شدم از آن سرگذشت های مکرّر نافرجام و ناکام...
امروز اما فقط پی تشفّی و تسلّی بازآمده ام به پیشگاه حضرتش...
''از بد حادثه اینجا به پناه آمده ام... این همه راه...
نامه سیاه...''
''چارپایی بر او کتابی چند''...
با این کمردرد ناغافلِ نکبتی...
ای ابر خطاپوش!....''
''در شبهای تیره چون زلف یار''...
''با دلم گریه کن...خون ببار...''
