کتاب "آقای ایرانشهر" که در دستتان است، به زیبایی و شیرینی تمام سراغ خاطرات حضرت آیتاللهالعظمیخامنهای(مدظلّهالعالی) در دوران تبعید در ایرانشهر رفته است.
این اثر، از زاویهی تجربه شخصی نویسنده، جناب آقای رحیم مخدومی، به قلم گرفته شده و با سبکی آمیزه از نوشتن سفرنامه و تحقیق، جذاب و منحصربهفرد است. برای خرید کتاب آقای ایرانشهر با بالاترین تخفیف اینجا را کلیک کنید.

بسمه تعالی
نگارش و تخیل آقای مخدومی جذّاب و دامنهدار است.
طبق معمول دربارهی این حقیر مبالغه و بزرگنمائی شده است.
خاطرهی اُنس با مردم مهربان ایرانشهر برای من فراموش شدنی نیست، ولی این کتاب آن را برجستهتر کرد، اگر چه بخشهای زیاد _وشاید بیشتر- رویدادهای آن دوران ناگفته مانده است.
در همان روزهایی که آقای نجّار، پنجرهی دو هزارمتری را به بهرهبرداری رساند و خودش در یک واحد ساکن شد، دو واحد دیگر را به مستأجر داد و در حال جستجو برای یافتن مستأجر سوم بود، اتفاقی در مشهد مقدس رخ داد!
این اتفاق قرار بود به پنجره او گره بخورد، قرار بود خانهی سوم این پنجره را پرکند. یک روز قبل از تبعید، تلفن زنگ زد.
دیدم که مرحوم خلخالی از قم تماس میگرفت. او گفت: "آیا شما را نگرفتند؟" من فهمیدم که تلفن در نهایت کنترل میشود و گفتم: "چرا باید من را بگیرند؟ من کاری نمیکنم؛ من فقط اینجا نشستهام. آنها باید شما را بگیرند!"
او گفت: "عجب! شنیدهایم که شما را گرفتهاند" و بعد از کمی، شاید دو یا سه روز بعد، آمدند و من را گرفتند. قرار بود یک اتوبوس از مشهد راه بیفتد به سمت زاهدان.
قرار بود فردی داخل اتوبوس باشد؛ او از زاهدان به سوی ایرانشهر سفر کند و دست تقدیر الهی او را به عنوان مستأجر خانهی خالی این پنجره انتخاب کند!..