عملیات های سری بیشماری برای ازبینبردن دشمنان این سرزمین صورت گرفته است، کتاب کاخ به قلم علی عمیدی ماجرای یکی از همین عملیات های سری را با روایتگری سردار علی سرلک بیان میکند.
برای خرید کتاب کاخ به روایت سردار علی سرلک، اینجا را کلیک کنید.

سپاه پاسداران در کنار مأموریتهایی که در جبهههای جنوب داشت. به استناد اتاق عملیات ستاد کل قوا، تصمیم میگیرد ابتکار عمل نشان دهد و با چهار مأموریت وارد خاک عراق شود مأموریت اول کمک تدارکاتی به مردم کردستان عراق که مخالف صدام بودند و صدام بهشدت آنها را سرکوب میکرد؛
مأموریت دوم در بحث بهداشت و درمان بود؛ مأموریت سوم پرداختن به مباحث فرهنگی و گسترش اهداف انقلاب اسلامی و آخرین مأموریت که مهمترین فعالیت سیاه محسوب میشد سازماندهی یک جبهه واحد کُرد در مقابل رژیم بعث و صدام بود.
سپاه پاسداران با یک برنامهریزی دقیق با مسئولان احزاب عراق توافق کرد تا علاوه بر اهداف مهم، خودش با درگیرکردن بعضی یگانهای ارتش عراق در غرب، فشار را از جبهه جنوب کم کند در این راستا دو قرارگاه شکل گرفت که قرارگاه حمزه در آذربایجان غربی، کردستان کرمانشاه و ایلام پدافند داخلی انجام میداد و قرارگاه رمضان با یگانهای مختلفی در برد کوتاه در داخل خاک عراق دست به عملیات میزد که از جمله مهمترین آنها عملیات نصر و فتح بودند.
نماز صبح را که خواندیم، با فرمانده دستهها جلسهای میگذارم و بعد به نادر میگویم که پیش از حرکت گردان را جمع کند تا چندجملهای حرف بزنم. بچهها دیشب را خوب خوابیدهاند و با نانهایی که کژال خانم پخته، بود صبحانهشان را هم خوردهاند. حالا کوله و لباس و کفشهایشان را مرتب پوشیدهاند و روی زمین مینشینند.
بدون مقدمه بلند میگویم: «بچهها دیدید که دیروز تدارکاتچی ها رو گرفتن. شوخی با کسی ندارن. تا اینجا اومديم و من باید حتماً عمليات رو انجام بدم. ولی با شرایطی که پیش اومده احتمال اینکه اسیر یا شهید بدیم، خیلی زیاده از اینجا که حرکت کنیم دیگه معلوم نیست چی پیش بیاد اگه کسی نمیتونه یا همین جا بمونه، یا اگه بریم جلوتر، دیگه امکان برگشت نیست...»
همینطور تندتند حرف میزنم که هادی از بین جمع بلند میشود و بلندتر از من میگوید: «حاج علی! فکر کردی ترسیدیم و جا میزنیم؟ فکر کردی ما کوفی و از کوفی بدتریم؟ فکر کردی اگر عاشورا بودیم تاول پا و گرسنگی و تشنگی رو بهونه میکردیم و امام حسین رو تنها میذاشتیم؟ نه، حاجی اشتباه میکنی! اگه اومدیم تا تهش هستیم.»
طوری با تمام دلش حرف میزند که باور میکنم هرکدام از این بچهها اگر کربلا بودند، امام حسین را تنها نمیگذاشتند. اشک و حرف های هادی گردان را به گریه میاندازد.