فرض کنید در یک روز کاری سه اتفاق کوچک میافتد: کاربری روی لینک یک ایمیل کلیک میکند، یک حساب کاربری ساعت غیرعادی وارد سیستم میشود و ترافیکی نامعمول بین دو سرور داخلی دیده میشود. هر کدام در کنسول خودش یک هشدار کماهمیت است و در نویز روزانه گم میشود. اما کنار هم، این سه رویداد داستان یک حملهٔ کامل را تعریف میکنند. XDR یا تشخیص و پاسخ گسترده دقیقاً برای دیدن همین داستان ساخته شده است.
EDR فقط نقطهٔ پایانی را میبیند؛ XDR دادههای نقطهٔ پایانی، شبکه، ایمیل، ابر و سرورها را کنار هم میگذارد. حملههای امروز چندمرحلهایاند: از مهندسی اجتماعی شروع میشوند، با بدافزار بدون فایل ادامه پیدا میکنند و گاهی از مسیر سرویسهای ابری وارد میشوند. ابزاری که فقط یک لایه را میبیند، الگوی مشترک را تشخیص نمیدهد.
ارزش اصلی XDR تطبیق امضا نیست؛ تحلیل رفتار و همبستهسازی خودکار رویدادهاست. به همین دلیل بار تیم امنیتی کمتر میشود: بهجای دهها هشدار پراکنده، یک رخداد با زمینهٔ کامل روی میز قرار میگیرد و پاسخ هم بهجای اقدام جداگانه در هر ابزار، در کل زیرساخت هماهنگ اجرا میشود.
سازمان مالی: جایی که باجافزار هدف مکرر است، مهمترین اثر XDR کوتاه شدن فاصلهٔ نفوذ اولیه تا تشخیص است. قرنطینهٔ خودکار دستگاه آلوده جلوی رسیدن مهاجم به دادههای حساس و پشتیبانها را میگیرد.
سازمان صنعتی: حمله معمولاً از شبکهٔ اداری شروع میشود و به سمت شبکهٔ صنعتی میرود. وقتی دادهٔ ایمیل و دادهٔ شبکه در یک داشبورد ترکیب شود، حرکت جانبی پیش از رسیدن به تجهیزات تولید دیده میشود.
منابع داده را فهرست کنید: کدام لایهها امروز لاگ و دادهٔ رفتاری تولید میکنند و کدام نه؟
ایمیل را جدی بگیرید؛ نقطهٔ شروع بیشتر زنجیرههای حمله همینجاست.
برای همبستهسازی رویدادها یک لایهٔ تحلیل مرکزی در نظر بگیرید، نه چند کنسول جدا.
مشخص کنید چه کسی هشدارها را شبانهروز میبیند؛ XDR بدون رصد مستمر نیمی از راه است.
سازمانی که ابزارهایش را جدا از هم نگه میدارد، در عمل از تیم امنیتی میخواهد کاری را دستی انجام دهد که باید خودکار باشد.
نسخهٔ کامل این مطلب همراه با چکلیست اقدام در سایت symantecland دات کام منتشر شده است؛ برای رسیدن مستقیم به آن، بعد از نام سایت در نوار آدرس مرورگر بنویسید: /xdr-extended
— کاظم مرتضوی، مشاور مستقل امنیت شبکه