یکی از همکاران ما اخیراً سازمانی را بررسی کرد که حدود شصت ماشین مجازی روی شش سرور داشت. پیشفاکتوری که دریافت کرده بودند، بستهٔ کامل ابر خصوصی بود؛ بستهای که برای مراکز دادهٔ بزرگ با شبکهٔ نرمافزارمحور و خودکارسازی طراحی شده است. وقتی پرسیدیم از این قابلیتها استفاده میکنند یا نه، پاسخ منفی بود. آنها به مجازیسازی پایدار، دسترسپذیری بالا، پشتیبانگیری و یک داشبورد پایش نیاز داشتند. نتیجه این شد که بخش بزرگی از هزینهٔ تمدید صرف قابلیتهایی میشد که هرگز روشن نمیشدند.
VMware امروز محصولات را جدا و با لایسنس دائمی نمیفروشد. همهچیز بهصورت اشتراک سالانه و بر اساس تعداد هستهٔ پردازنده در چند بستهٔ ثابت عرضه میشود، و تصمیم اصلی بیشتر سازمانها انتخاب بین VCF و VVF است.
VVF یک پلتفرم کامل مجازیسازی است: دسترسپذیری بالا، توزیع خودکار بار، جابهجایی زنده، مدیریت متمرکز، ابزار پایش ظرفیت، سرویس Kubernetes و سهمیهٔ محدودی از ذخیرهسازی نرمافزارمحور. VCF همهٔ اینها را دارد و علاوه بر آن شبکهٔ نرمافزارمحور، سهمیهٔ بسیار بیشتر ذخیرهسازی به ازای هر هسته، خودکارسازی، ابزار انتقال بار بین مراکز داده و مدیریت چرخهٔ عمر کل زیرساخت را اضافه میکند.
نکتهٔ مهمی که اغلب نادیده گرفته میشود این است که فایروال توزیعشده، توزیع بار نرمافزاری و بازیابی در برابر باجافزار در هیچکدام از دو بسته کامل نیستند و جداگانه خریداری میشوند.
سازمان متوسط با یک یا دو مرکز داده و تجهیزات فیزیکی شبکه و فایروال: معمولاً VVF کافی است.
بانک یا سازمان بزرگ با چند مرکز داده و صدها میزبان: VCF منطقی است، به شرط آنکه برنامهٔ واقعی برای شبکهٔ نرمافزارمحور و خودکارسازی داشته باشید.
زیرساخت HCI با ذخیرهسازی نرمافزارمحور: ظرفیت موردنیاز را با سهمیهٔ هر بسته بسنجید؛ گاهی ظرفیت اضافی لازم در VVF باعث میشود VCF بهصرفهتر باشد.
ترکیب هر دو: VCF برای مرکز داده اصلی و سامانههای حیاتی، و VVF برای شعب، سایت پشتیبان یا محیطهای توسعه و آزمون.
در مدل جدید، لایسنس بر اساس هستهٔ فیزیکی هر پردازنده و با حداقل ۱۶ هسته برای هر پردازنده محاسبه میشود؛ یعنی یک سرور دوپردازندهای با پردازندههای ۸ هستهای، ۳۲ هسته لایسنس لازم دارد. برای جلوگیری از هزینهٔ غیرمنتظره:
فهرست دقیق میزبانها، پردازندهها و هستهها را از کنسول مدیریت استخراج کنید.
میزبانهای کمبار را شناسایی کنید و ماشینهای مجازی را روی سرورهای کمتر و جدیدتر ادغام کنید.
سرورهای سایت پشتیبان، کلاستر آزمایشی و میزبانهای تازهاضافهشده را فراموش نکنید.
مذاکره را دستکم سه ماه قبل از پایان قرارداد شروع کنید، نه در دقیقهٔ آخر.
صرفهجویی روی ریزسگمنتبندی و بازیابی در برابر باجافزار صرفهجویی واقعی نیست، چون هایپروایزر یکی از اهداف اصلی مهاجمان است.
نسخهٔ کامل این مطلب همراه با چکلیست اقدام در سایت symantecland دات کام منتشر شده است؛ برای رسیدن مستقیم به آن، بعد از نام سایت در نوار آدرس مرورگر بنویسید: /vmware-vcf-vs-vvf-licensing
— کاظم مرتضوی، مشاور مستقل امنیت شبکه