در بررسی حادثهها به لحظهای میرسیم که دیگر هیچ لاگی روی سرور وجود ندارد. مهاجم با دسترسی مدیر، عامل EDR را با یک درایور آسیبپذیر متوقف کرده و رویدادهای ویندوز را پاک کرده است. تیم امنیت از آن لحظه کور است؛ مگر اینکه کسی به ترافیک شبکه نگاه کرده باشد.
گزارش Active Adversary شرکت Sophos نشان میدهد در نزدیک به ۴۲ درصد پروندههای حمله، لاگهای تلهمتری ناقص بودهاند و در ۸۲ درصد همین موارد، خود مهاجم آنها را غیرفعال یا پاک کرده است. یعنی تکیهٔ کامل بر دادهای که از داخل دستگاه میآید، یک ریسک واقعی است.
حرکت جانبی: سروری که ناگهان با دهها ماشین دیگر از طریق SMB یا RDP حرف میزند.
دستگاههای بدون عامل: دروازهٔ VPN، چاپگر، دوربین IP و سیستم صنعتی که هرگز EDR نمیگیرند.
ارتباط فرمان و کنترل: بیکنهای منظم، حتی وقتی رمزشدهاند، از روی زمانبندی و اثر انگشت TLS.
خروج داده: آپلودهای حجیم در ساعات غیرکاری و تونلهای DNS.
اگر دستگاهی در کنسول EDR آفلاین است اما در NDR فعال و پرحرف دیده میشود، این را یک هشدار جدی بدانید. این همبستگی را در SIEM تعریف کنید و پاسخ را از شبکه بدهید: مسدودسازی در فایروال یا قرنطینهٔ پورت با NAC.
اولین حسگر را روی هستهٔ مرکز داده و کنترلرهای دامنه بگذارید.
ظرفیت را با ترافیک داخلی بسنجید، نه با پهنای باند اینترنت.
دو تا چهار هفته به سامانه فرصت یادگیری رفتار عادی بدهید.
ابردادهها را چند هفته نگه دارید تا در تحقیق پس از حادثه به کار بیایند.
جای حسگرها، معماری کامل EDR و NDR و SIEM و پنج اشتباه رایج خرید را در نسخهٔ کامل نوشتهام: NDR در کنار EDR؛ وقتی شبکه هنوز حرف میزند
— کاظم مرتضوی، مشاور مستقل امنیت شبکه