مهاجم پیش از هر حملهای یک کار ساده میکند: نقشهٔ بیرونی سازمان شما را میکشد. هر سابدامینی که از یاد رفته، هر سرور آزمایشی که کسی خاموشش نکرده و هر API که در هیچ مستندی نیامده، برای او یک در نیمهباز است. مدیریت سطح حمله یا ASM دقیقاً برای این ساخته شده که این نقشه را پیش از مهاجم، خودتان داشته باشید.
بیشتر حملههای موفق از جایی شروع نمیشوند که تیم امنیت هر روز پایش میکند؛ از گوشهای شروع میشوند که کسی یادش نیست. سه منبع اصلی این گوشههای تاریک:
سایهٔ IT: واحدهای مختلف سرویس و سابدامین تازه راه میاندازند و هیچوقت به فهرست مرکزی اضافهاش نمیکنند؛ نه وصله میشود، نه کسی آن را میپاید.
داراییهای بازنشستهنشده: نسخهٔ قدیمی سایت یا سرور آزمایشی سالها بعد هم آنلاین است، با نرمافزاری که مدتهاست بهروز نشده.
ادغام و خرید شرکتها: زیرساخت شرکت تازهواردشده یکباره به سطح حمله اضافه میشود، پیش از آنکه تیم امنیت فرصت بررسی داشته باشد.
۱. کشف خودکار و پیوسته: فقط با دامنهٔ اصلی سازمان، همهٔ دامنهها، سابدامینها، IPها و سرویسهای در دسترس از اینترنت پیدا میشوند.
۲. نگاه از بیرون: هر دارایی همانطور سنجیده میشود که مهاجم میبیند، نه با این فرض که «همهچیز پشت فایروال است».
۳. اولویتبندی واقعبینانه: تمرکز روی چیزهایی است که واقعاً قابل بهرهبرداریاند، نه فهرستی بیانتها از یافتهها.
۴. هشدار فوری: وقتی سرویس ناشناختهای تازه روی اینترنت ظاهر میشود، تیم همان لحظه باخبر میشود.
ASM یک محصول تک نیست؛ ترکیبی از کشف، ارزیابی و اولویتبندی است. چند قدم عملی برای شروع:
فهرست دامنهها و سابدامینهای ثبتشده را با آنچه واقعاً روی اینترنت پاسخ میدهد مقایسه کنید.
برای هر دارایی بیرونی یک مالک مشخص تعیین کنید؛ دارایی بیمالک همان دارایی فراموششده است.
هویتها و سطح دسترسی کاربران را هم بخشی از سطح حمله بدانید، نه موضوعی جدا.
برای برنامههای وبی که در معرض پیدا میشوند، تا زمان رفع آسیبپذیری یک لایهٔ محافظ موقت بگذارید.
نکتهٔ اصلی ساده است: از چیزی که نمیدانید وجود دارد، نمیتوانید محافظت کنید.
نسخهٔ کامل این مطلب همراه با چکلیست اقدام در سایت symantecland دات کام منتشر شده است؛ برای رسیدن مستقیم به آن، بعد از نام سایت در نوار آدرس مرورگر بنویسید: /attack-surface
— کاظم مرتضوی، مشاور مستقل امنیت شبکه