ویرگول
ورودثبت نام
کاظم مرتضوی
کاظم مرتضویمشاور مستقل امنیت شبکه با بیش از ۲۵ سال تجربه در فناوری اطلاعات و ارتباطات | تحلیل روزانهٔ تهدیدها و مقایسهٔ بی‌طرفانهٔ راهکارهای امنیتی | symantecland.com
کاظم مرتضوی
کاظم مرتضوی
خواندن ۲ دقیقه·۱ ماه پیش

لودبالانسر یا ADC؟ وقتی باز بودن پورت کافی نیست

فرض کنید داشبورد توزیع بار همهٔ سرورها سبز است، اما بخشی از کاربران هر چند روز یک بار گیر می‌کنند. این اتفاق در یکی از بررسی‌های اخیر ما رخ داد و ریشه‌اش ساده بود: دستگاه فقط بررسی می‌کرد پورت ۴۴۳ باز است یا نه. سروری که وبش بالا بود اما اتصالش به پایگاه داده قطع شده بود، هنوز سهمی از کاربران را می‌گرفت. ترافیک پخش می‌شد، اما برنامه واقعاً تحویل داده نمی‌شد.

لودبالانسر چه می‌کند و ADC چه اضافه می‌کند؟

توزیع‌کنندهٔ بار لایهٔ ۴ اتصال‌ها را بر اساس آدرس و پورت بین سرورها پخش می‌کند. این روش سریع و ساده است و برای سرویس‌های داخلی بی‌نشست کاملاً کافی است. اما کنترل‌گر تحویل برنامه (ADC) در لایهٔ ۷ کار می‌کند و خود برنامه را می‌فهمد: سلامت آن را با یک درخواست واقعی می‌سنجد، رمزگشایی TLS را در یک نقطه متمرکز می‌کند، نشست کاربر را روی یک سرور نگه می‌دارد، درخواست‌ها را بر اساس محتوا مسیریابی می‌کند و در صورت نیاز فایروال برنامهٔ وب را هم کنار خود دارد.

کدام محیط، کدام الگو؟

  • مرکز داده و برنامه‌های حیاتی: یک ADC سازمانی، سخت‌افزاری یا مجازی، با توان بالای TLS و پایش سلامت پیشرفته.

  • ابر خصوصی: ADC نرم‌افزاری با کنترل‌گر مرکزی که با رشد بار، موتور سرویس اضافه می‌کند و تیم زیرساخت برای هر برنامهٔ جدید درخواست دستگاه نمی‌دهد.

  • کانتینر و ریزسرویس: پراکسی یا کنترل‌گر ورودی سبک که در همان چرخهٔ استقرار کد پیکربندی می‌شود.

  • چند سایت: توزیع بار سراسری مبتنی بر DNS برای هدایت کاربر به سالم‌ترین سایت و جابه‌جایی خودکار در صورت خرابی.

روی همهٔ این‌ها، برنامه‌های اینترنتی به فایروال برنامهٔ وب نیاز دارند و درگاه‌های هدف حملات حجمی باید پیش از رسیدن ترافیک به ADC، با یک لایهٔ مقابله با حملات منع سرویس محافظت شوند.

چهار اشتباه رایج

  • پایش سلامت سطحی که فقط «روشن بودن» سرور را می‌بیند و نه کارکرد برنامه را.

  • یک جفت ADC مشترک برای همهٔ برنامه‌ها که هر تغییر کوچک، ریسک همه را بالا می‌برد.

  • گواهی‌ها و TLS پراکنده روی سرورها که انقضا و پروتکل‌های قدیمی را دیر کشف می‌کند.

  • فراموش کردن خود ADC؛ رابط مدیریتی آن نباید از شبکهٔ کاربران یا اینترنت در دسترس باشد و نسخهٔ آن باید مثل هر تجهیز لبه به‌موقع به‌روز شود.

انتخاب در پنج گام

فهرست برنامه‌ها و محل اجرای آن‌ها، دسته‌بندی بر اساس نیاز، اندازه‌گیری تعداد اتصال و TLS در اوج بار، طراحی دسترس‌پذیری با آزمایش سناریوی خرابی پیش از راه‌اندازی، و وصل کردن WAF و لاگ‌ها به سامانهٔ پایش امنیتی. به‌این‌ترتیب ADC هم تحویل برنامه را انجام می‌دهد و هم یکی از بهترین منابع دید شما از ترافیک برنامه‌ها می‌شود.

نسخهٔ کامل این مطلب همراه با چک‌لیست اقدام در سایت symantecland دات کام منتشر شده است؛ برای رسیدن مستقیم به آن، بعد از نام سایت در نوار آدرس مرورگر بنویسید: /load-balancer

— کاظم مرتضوی، مشاور مستقل امنیت شبکه

امنیت شبکهمرکز داده
۰
۰
کاظم مرتضوی
کاظم مرتضوی
مشاور مستقل امنیت شبکه با بیش از ۲۵ سال تجربه در فناوری اطلاعات و ارتباطات | تحلیل روزانهٔ تهدیدها و مقایسهٔ بی‌طرفانهٔ راهکارهای امنیتی | symantecland.com
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید