فرض کنید ترافیک رمزنگاریشدهٔ امروز سازمان شما همین حالا جایی ضبط و بایگانی میشود. امروز کسی نمیتواند آن را باز کند، اما چند سال بعد شاید بتواند. این دقیقاً منطق «برداشت اکنون، رمزگشایی بعداً» است و دلیل اینکه رمزنگاری پساکوانتومی دیگر بحثی آکادمیک نیست.
بخش بزرگی از رمزنگاری امروز، از HTTPS و VPN تا امضای دیجیتال، روی RSA و ECC بنا شده است. الگوریتمهای کوانتومی مانند Shor این دو را عملاً شکستنی میکنند. یعنی با یک وصله یا تنظیم بهتر نمیشود از آن عبور کرد؛ خود الگوریتم باید عوض شود.
نکتهٔ مهمتر، عمر داده است. پروندههای پزشکی، اسناد دولتی، مالکیت فکری و قراردادهای بلندمدت باید سالها محرمانه بمانند. اگر دادهای ده سال ارزش محرمانگی دارد، پرسش درست این است که آیا رمزنگاری امروزش ده سال بعد هم دوام میآورد.
جایگزینی الگوریتم رمزنگاری در یک سازمان پروژهای چندساله است. زیرساخت، نرمافزارها، گواهیها و تجهیزات سختافزاری همه درگیر میشوند. سازمانی که منتظر رسیدن کامپیوتر کوانتومی بماند، دیگر زمانی برای مهاجرت نخواهد داشت.
سیاههٔ رمزنگاری تهیه کنید: بدانید کجا و با چه الگوریتمی دادههای حساس رمز میشوند. بدون این نقشه هیچ برنامهای اجراشدنی نیست.
دادههای بلندعمر را جلو بیندازید: هر دادهای که باید بیش از پنج تا ده سال محرمانه بماند، در صف اول مهاجرت قرار میگیرد.
به رمزنگاری هیبریدی فکر کنید: ترکیب الگوریتم کلاسیک با الگوریتم پساکوانتومی مانند CRYSTALS-Kyber گذار را بدون قطع سازگاری ممکن میکند.
زیرساخت PKI و HSM را بسنجید: مطمئن شوید ماژولهای سختافزاری و مراجع صدور گواهی، الگوریتمهای جدید را پشتیبانی میکنند یا مسیر ارتقای روشنی دارند.
نقطهٔ پایان TLS، دروازههای مدیریت گواهی و رمزنگاری دیسک معمولاً نخستین جاهایی هستند که در این سیاهه پیدا میشوند.
NIST استانداردهای رسمی رمزنگاری پساکوانتومی را منتشر کرده و بسیاری از دولتها و صنایع حساس برای مهاجرت مهلت تعیین کردهاند. شروع امروز یعنی دادهای که فردا هنوز امن است. هر ماه تأخیر، حجم دادهای را که در معرض رمزگشایی آینده قرار میگیرد بیشتر میکند.
نسخهٔ کامل این مطلب همراه با چکلیست اقدام در سایت symantecland دات کام منتشر شده است؛ برای رسیدن مستقیم به آن، بعد از نام سایت در نوار آدرس مرورگر بنویسید: /post-quantum-cryptography-pqc
— کاظم مرتضوی، مشاور مستقل امنیت شبکه