وقتی صحبت از خرید DLP ایمیل و دروازهٔ امنیت ایمیل میشود، بیشتر سازمانها به فیشینگ و بدافزار ورودی فکر میکنند. اما در بازدیدهای میدانی، خطری که کمتر دیده میشود از طرف دیگر میآید: ایمیلهایی که خودمان میفرستیم.
در سازمانی با حدود ششصد کاربر، ماجرا با برگشت خوردن فاکتورها شروع شد. حساب یک کارمند که رمزش در یک صفحهٔ جعلی لو رفته بود، در یک شب حدود چهار هزار اسپم از سرور سازمان فرستاده بود و دامنه به فهرست سیاه رفته بود. وقتی مسیر خروجی را بررسی کردیم، معلوم شد فایل حقوق یک واحد هم چند هفته قبل برای پیمانکاری همنام رفته و قراردادها برای شریکی که از TLS پشتیبانی نمیکرد، بهصورت متن ساده ارسال میشده است.
1. کنترل خطای انسانی: برچسب «گیرندهٔ بیرونی»، چند ثانیه تأخیر در ارسال و درخواست تأیید وقتی پیام به چند دامنهٔ بیرونی میرود.
2. DLP ایمیل با سیاست پلکانی: کد ملی، شبا و اسناد محرمانه را تشخیص دهید و بهترتیب هشدار بدهید، قرنطینه کنید، رمز کنید یا مسدود کنید.
3. رمزنگاری متناسب با گیرنده: TLS اجباری برای شرکای ثابت، S/MIME برای گروههای کوچک و حساس، و رمزنگاری خودکار در دروازه برای بقیه.
4. حفاظت از اعتبار دامنه: همهٔ ایمیلها، حتی برنامهها و چاپگرها، فقط از دروازه خارج شوند؛ DKIM همه را امضا کند و هر کاربر سقف ارسال ساعتی داشته باشد.
در گزارش 2025 State of Misdirected Email Prevention که از بیش از ۳۰۰ مدیر امنیت و IT نظرسنجی کرده، ۹۶ درصد سازمانها در یک سال گذشته نشت یا افشای داده از ایمیلی که به گیرندهٔ اشتباه رفته را گزارش کردهاند. نکتهٔ نگرانکنندهتر این است که ۴۱ درصد معمولاً فقط وقتی باخبر میشوند که خود گیرنده خبر بدهد.
DLP را از روز اول در حالت مسدودسازی نگذارید؛ دو تا چهار هفته پایش و تنظیم کنید، وگرنه خطاهای تشخیص پروژه را متوقف میکند.
برای فایلهای بزرگ یک مسیر رسمی و امن بدهید؛ سختگیری بیجایگزین کاربران را به ایمیل شخصی میفرستد.
آن سازمان بعد از شش هفته مسیر خروجی واحد، امضای DKIM و DLP پلکانی داشت و در ماه اول بیش از چهل پیام حاوی اطلاعات حساس پیش از خروج قرنطینه شد.
نسخهٔ کامل این مطلب همراه با چکلیست اقدام در سایت symantecland دات کام منتشر شده است؛ برای رسیدن مستقیم به آن، بعد از نام سایت در نوار آدرس مرورگر بنویسید: /outbound-email-security-dlp-message
— کاظم مرتضوی، مشاور مستقل امنیت شبکه