در بیشتر پروژههای خرید فایروال سازمانی که بعد از چند ماه به شکایت از کندی میرسند، ریشهٔ مشکل یک عدد است: Firewall Throughput. همان عدد درشتی که روی جعبه و صفحهٔ اول دیتاشیت چاپ میشود.
در یکی از بازدیدها، سازمانی با اینترنت ۵۰۰ مگابیت فایروالی خریده بود که روی کاغذ ۱۰ گیگابیت توان داشت. تا وقتی فقط قوانین ساده فعال بود، مشکلی نبود. اما با روشن شدن IPS، ضدبدافزار و بازرسی HTTPS، تماسهای تصویری قطع میشد و پردازنده در اوج به صد درصد میرسید. دیتاشیت همان مدل را که دقیقتر بخوانید، در بازرسی SSL حدود ۶۳۰ مگابیت توان دارد.
Firewall Throughput فقط عبور بستههای بزرگ بدون بازرسی است.
Threat Protection با IPS، کنترل برنامه و ضدبدافزار فعال اندازهگیری میشود و به واقعیت نزدیکتر است.
SSL Inspection سقف واقعی سازمانی است که ترافیک HTTPS را بازرسی میکند.
اهمیت ستون آخر با یک عدد روشن میشود: در گزارش حملات رمزشدهٔ ThreatLabz، ۸۷٫۲ درصد حملههای مسدودشده از کانالهای رمزشده رسیده بودند. خاموش کردن بازرسی SSL برای جبران کندی، یعنی بستن چشم روی بیشتر تهدیدها.
1. صدک ۹۵ ترافیک اوج را دو تا چهار هفته اندازه بگیرید، همراه ترافیک بین VLANها اگر فایروال داخلی هم هست.
2. ستون دیتاشیت را بر اساس سرویسهایی انتخاب کنید که واقعاً روشن میشوند.
3. نشست همزمان، نشست جدید در ثانیه و تونلهای VPN را جدا حساب کنید.
4. مدلی بخرید که اوج سه سال بعد در آن حداکثر ۶۰ درصد ظرفیت باشد.
با این حساب، سازمانی با ۴۰۰ کاربر و اینترنت یک گیگابیت به حدود ۱٫۶ گیگابیت توان بازرسی SSL نیاز دارد؛ عددی که مدلهای کوچک رومیزی معمولاً به آن نمیرسند.
مقایسهٔ ستونبهستون مدلها را در جدول کارایی مدلهای فورتیگیت گذاشتهام. برای خواندن نسخهٔ کامل، مثال عددی و پنج اشتباه رایج: سایزینگ فایروال؛ چرا عدد روی جعبه ظرفیت واقعی شما نیست
— کاظم مرتضوی، مشاور مستقل امنیت شبکه