وقتی صحبت از خرید اکسس پوینت سازمانی میشود، بیشتر سؤالها دربارهٔ سرعت، پوشش و تعداد کاربر است. اما در بازدیدهای میدانی، مشکل اصلی تقریباً هیچوقت سختافزار نیست؛ مدل احراز هویت است. هنوز در بسیاری از سازمانها همهٔ کارکنان، مهمانها و حتی دوربینها با یک رمز مشترک به Wi-Fi وصل میشوند.
همین چند هفته پیش رمز Wi-Fi کارکنان یک سازمان را روی کاغذ چسبان میز پذیرش دیدیم. کارمندانی که ماهها پیش رفته بودند هنوز آن را داشتند و یک اکسس پوینت خانگی هم زیر میز به شبکهٔ داخلی وصل بود.
در لاگها نام کاربر دیده نمیشود؛ فقط آدرس MAC.
لغو دسترسی کسی که میرود عملاً ممکن نیست، چون تغییر رمز یعنی تنظیم دوبارهٔ همهٔ دستگاهها.
لپتاپ مدیر، گوشی مهمان و دوربین ارزان در یک شبکه کنار هم قرار میگیرند.
سیگنال تا پارکینگ و ساختمان کناری میرسد؛ مهاجم لازم نیست وارد سازمان شود.
1. WPA3-Enterprise و 802.1X با گواهی دستگاه (EAP-TLS)؛ اگر PEAP دارید، بررسی گواهی سرور را روی همهٔ کلاینتها اجباری کنید.
2. کنترل دسترسی شبکه (NAC) که بر اساس نقش کاربر و نوع دستگاه، شبکهٔ مقصد را تعیین کند و دستگاههای IoT را با پروفایلسازی بشناسد.
3. جداسازی مهمان و IoT و عبور ترافیک بین بخشها از فایروال.
4. پایش رادیویی برای پیدا کردن اکسس پوینت غیرمجاز و شبکههای جعلی همنام.
اول، ماندن دائمی در حالت گذار WPA2/WPA3؛ این حالت برای دورهٔ مهاجرت است و دستگاههای قدیمی باید روی یک SSID محدود و جدا بروند. دوم، شبکهٔ مهمانی که فقط یک صفحهٔ ورود زیبا دارد ولی روی همان VLAN کارکنان است؛ این فقط ظاهر امنیت است. بهروزرسانی کنترلر و اکسس پوینتها را هم در برنامهٔ وصلهٔ منظم سازمان بگذارید.
یک فهرست از SSIDها و دستگاهها، یک پایلوت 802.1X روی یک طبقه و بعد گسترش مرحلهای. در عمل این مهاجرت در حدود شش هفته شدنی است و در پایان، SSID با رمز مشترک خاموش میشود. انتخاب برند اکسس پوینت هم بیشتر به فایروال و شبکهٔ فعلی شما بستگی دارد تا به جدول مشخصات.
نسخهٔ کامل این مطلب همراه با چکلیست اقدام در سایت symantecland دات کام منتشر شده است؛ برای رسیدن مستقیم به آن، بعد از نام سایت در نوار آدرس مرورگر بنویسید: /enterprise-wifi
— کاظم مرتضوی، مشاور مستقل امنیت شبکه