یک پیوست ایمیل، یک فلش USB که از خانه آمده یا یک سایت آلوده؛ نقطهٔ شروع بسیاری از حملهها همینقدر ساده است. پرسش مهم برای مدیر شبکه این نیست که «آیا روی سیستمها ضدویروس نصب است؟»، بلکه این است که «اگر امروز یکی از رایانهها آلوده شود، چه کسی و از کجا متوجه میشود؟».
ضدویروس خانگی برای یک دستگاه طراحی شده است. در سازمانی با دهها یا صدها رایانه، چیزی که فرق ایجاد میکند کنسول مرکزی است: جایی که نصب، بهروزرسانی و سیاستها یکجا اعمال میشوند و وضعیت همهٔ دستگاهها دیده میشود. چند قابلیتی که در محیط سازمانی واقعاً به کار میآیند:
محدودسازی حافظههای USB و دستهبندی وبسایتها با یک سیاست واحد
نسخههای ویژهٔ سرورهای فایل، ایمیل و دیتاسنتر
گزارشهایی که نشان میدهند کدام سیستم عقب مانده یا هشدار داده است
لایهٔ ویژهٔ مقابله با باجافزار و بازگردانی فایلها
EPP لایهٔ پیشگیری است و جلوی تهدیدهای شناختهشده و بسیاری از تهدیدهای تازه را میگیرد. EDR رفتار سیستمها را ثبت و تحلیل میکند تا حملهای که از پیشگیری عبور کرده، پیدا و مهار شود. XDR همین دید را به ایمیل، شبکه و منابع دیگر هم میکشاند. لازم نیست از روز اول همه را داشته باشید، اما بهتر است راه رشد به سمت آنها باز باشد.
نتایج آزمونهای مستقل، مثلاً AV-Comparatives، نه فقط ادعای سازنده
مصرف منابع روی سیستم کاربران؛ ضدویروسی که کامپیوترها را کند کند، دیر یا زود غیرفعال میشود
کنسول داخلی یا ابری؛ برای شبکههای ایزوله، کنسول On-Premises ضروری است
پشتیبانی از Windows، macOS، Linux و سرورها
امکان افزودن EDR، رمزگذاری و احراز هویت چندعاملی در آینده
یک راه عملی برای سنجیدن گزینهها، اجرای آزمایشی روی چند سیستم از واحدهای مختلف است: یک سیاست را از کنسول تغییر دهید و ببینید چقدر طول میکشد تا به همهٔ دستگاهها برسد، و هشدارها چقدر روشن و قابلپیگیریاند.
در نسخهٔ کامل، گزینههای Symantec و ESET را با همین معیارها کنار هم گذاشتهام و جدولی آوردهام که نشان میدهد هر نیاز سازمانی به کدام بسته نزدیکتر است.
نسخهٔ کامل این مطلب همراه با چکلیست اقدام در سایت symantecland دات کام منتشر شده است؛ برای رسیدن مستقیم به آن، بعد از نام سایت در نوار آدرس مرورگر بنویسید: /enterprise-antivirus
— کاظم مرتضوی، مشاور مستقل امنیت شبکه