✒️پیش از هر سخن و کلامی، لازم میدونم از تیم پرتلاش ویرگول تشکر کنم؛
تیمی که شبانهروز در حال فعالیتاند تا بستری حرفهای، امن و خلاقانه برای کاربران خود فراهم کنند.
البته نقدهایی بهشون وارد هست ولی بهعنوان کسی که سالها با دنیای وبلاگنویسی آشناست، میتونم با اطمینان بگم که ویرگول در حال حاضر یکی از بهترین بسترهای ترکیبیِ وبلاگ و تبادل نظر در ایران هستش و رابط کاربری منحصربهفردی به مخاطبان خود ارائه میدهد.
عجب پاچهخواریای کردم😅
همینطور باید عرض کنم که از همه دوستان عزیزی که مطالب ضعیف من را _(به خاطر تواضع و شکسته بندی😁میگم «ضعیف» وگرنه خداوکیلی سعی میکنم مطالبم از یک سطح کیفی برخوردار باشه🥲)_ دنبال میکنند، صمیمانه سپاسگزارم و دست شما تشکر🌹🙂
راستش خیلی دوست داشتم عکسهای بهتری از این هدیهی ارزشمند، چه از نظر مادی و چه معنوی، با اکسسوآر و اکسسوری (وسایل تزئینی) متنوع بگیرم ولی خب، چکار کنم که حال و احوال این روزهایم خوب نیست و "نمانده در دلم دگر توان شادی"
برای همین، سادهترین شکل ممکن را انتخاب کردم و فقط خواستم برای ادای احترام به تیمی که این هدیه را ارسال کردهاند این مطلب را منتشر کنم.
یک گله هم دارم از عزیزانی که هدیه های ویرگول را دریافت کردهاند ولی نه تصویری منتشر کردهاند و نه تشکری از هدیهدهنده.
البته شاید آنها هم حالوروز بهتری از من نداشته باشند...
🔵 و اما، برای اینکه این یادداشت قدردانیام از ویرگول با تلخی تمام نشود، اجازه بدهید با یک خاطره شیرین تمامش کنم:
من هیچوقت در قرعهکشیها برنده نشدم، جز یک بار؛
سال ۱۳۸۳، شرکتی که پدرم در آن کار میکرد بهعنوان یکی از شرکتهای نمونه کشور انتخاب شد.
به پاس قدردانی از کارکنان، شرکت جشن بزرگی به صرف شام ترتیب داد و همه خانوادهها را دعوت کردن و یک مجری هم، اجرای مراسم را برعهده داشت که بچههای کوچک مجلس را انتخاب کرد
و با نمک نداشتش از همهی ما، جدول ضرب میپرسید و چون هیچکدام از ما سواد نداشتیم چه برسه به اینکه جدول ضرب بلد باشیم، غلط جواب میدادیم و حضار در جلسه، هار هار به ما میخندیدن (سطح کمدی اون زمان در همین حد بود 😑😐) و آخر برنامه، از بین اسامی بچه هایی که بالای صحنه رفته بودن قرعه کشی شد و اسم بنده حقیر درآمد و یک آب پرتقال گیری برقی که اولین نسل این آب پرتقال گیری ها بود به خانواده تیزنا رسید😂
بماند که دو روز بعدش، چون پدرم انتظار داشت در پایان مراسم از اون و سایر ترخیصکارها به خاطر خدماتشان تشکر رسمی بشه و هدیهای هم دریافت کنه، آبپرتقالگیری برقی را انداخت دور😶🫥
فرداش هم رفت و یک آبپرتقالگیریِ (دستی) خرید و گفت: «این جای اونیه که انداختم دور!»😎
خلاصه که پدرم با غرورش طی این سالها دهن ما را آسفالت کرده...
آن هم از نوع مرغوبش🥲





آن هم از نوع مرغوبش 🥲