
بوی شمعدانی های روی طاقچه دیوانه ام می کند ، کنار پنجره
می نشینم ، هوا گرفته است اما پرتوان خورشید مقابل لشگر عظیم ابر ها مقابله می کنند و این من هستم که چشمانم غروبی دگر را به تماشا می نشینند ، دلم می گیرد . زمین می چرخد ، دامان شب در خوف نبود روز پریشان می شود ، در دالانی کوچک درون جنگل خالی از سکنه آرام و بی انتها ساکن می شوم ، گاهی اگر از آسمانم گذشتی نگاهی به خانه ام بینداز ، سرخ ز خون روزگار و سپید ز جامه ی زمستان سبز ز چهره ی بهار و زرد ز شکوه پاییز عاشقان ، گر نگاهی میهمانم کنی مشتی شکوفه روانه ی گلدان خالی خانه ات خواهم کرد ، آنگاه که بوی شکوفه ها مستت کرد در خانه ام بزن ، غروبی دگر میهمانت خواهم کرد ، کنارم بنشینی ، صندلی خالی قلبم را پر کنی و قهوه ای بنوشیم از زمین و زمان سخن بگوییم و وجودمان را زیر سوال بریم و آنگاه که خورشید با لبخند ما را می نگرد محفلمان را رنگین کند ، چون پیراهن تنمان ، چون فنجان قهوه ی روی میز و چون شکوفه های درخت گیلاس درون باغچه . گر چشمانت خونین ز اشک و پاهایت خسته ی راه بود در خانه ام را بزن برایت رخت خوابی پهن می کنم از نور ستارگان زیر آسمان بخوابیم و ستارگان را بشماریم آنگه که پی بردیم ستاره ها نامحدود اند پلک هایمان را حجاب چشمانمان قرار دهیم چرا که تاب تماشای آن عظمت را نداریم . این در به رویتان باز است دگر دری برایم نمانده است ، گر به دنبال خریدار مهنتی ، من خریدار سال هستم ، گر به دنبال خرید عشقی من تنها فروشنده ی این بازارم ، دخلم خالیست اما ، قلبم پر ز مهر جهان است .....
~•°stargirl°•~