ویرگول
ورودثبت نام
Karma
KarmaINTJ ~•°stargirl°•~
Karma
Karma
خواندن ۲ دقیقه·۱۷ روز پیش

خون من طمع شمشیرت را دارد

شمشیرش را تیز میکند و به من خیره می شود

لبخندی منزجر کننده بر لب دارد

نمی دانم در ذهن بیمارش چه خواب هایی برایم دیده است

ضربان قلبم بالا رفته است

دستم را بر روی قفسه سینه ام می گذارم

آروم باش آرووووم باش

نمیتونه هیچ کاری بکنه

مثل همیشه از پسش بر میام

ما می تونیم

صدای مغزم بود که قلبم را دلداری میداد

نمی دانستم چه حسی داشته باشم

احساساتم آمیزه ای از ترس و خشم و اندوه و لذتی متناقض بودند که در وجودم قلیان میکرد

مغز و قلبم با یکدیگر در جدال بودند

بلند شد

شمشیرش را سمت دهانش برد و با زبانش آن را لیسید

رد خون بر شمشیرش برجای ماند

لبخندی زد و دندان های خونین خود را به نمایش گذاشت

زبانش را بریده بود

آن مراسم باستانی ابتدای دوئل را انجام داده بود

با شمشیر خویش پیمان خونی بسته بود تا آن را از خون حریف سیراب کند

صداهای درونم را خاموش کردم

برخاستم و ایستادم ،نسیمی وزید ،طره های مو هایم در آسمان معلق شدند

به چشمانش خیره شدم

سکوتی میانمان حاکم بود

به چشمانم نگاهی انداخت

در چشمانش شعله های آتش زبانه می کشیدند ،می توانستم جسد خویش را در میان آن شعله ها ببینم

می توانستم جوشش خون درون رگ هایم را حس کنم که خود را تسلیم آن شمشیر می کرد

اما مشکلی وجود داشت

چیزی درونم من را به سمت آن سوق می داد ،نیروی محرکه ای برای ریختن خونش ،سر بریده ی او را روی زمین تصور می کردم ،لحظه ای که شمشیرش بر خاک میدان بوسه می زد و آن تن عظیم الجثه در میان گرد و غبار میدان به دنبال سر گم شده ی خویش میگشت

به سمتم حرکت کرد

آن لحظه که شمشیرش به سمتم هجوم آورد زمان ایستاد

دستانم خالی بود اما قصد تسلیم شدن نداشتم

با دستانم شمشیرش را در میانه ی راه متوقف کردم

خون بر ان جاری شد

با نهایت خشمی که در وجودم شعله می کشید به چشمانش خیره شدم و نعره کشیدم ،شمشیر به استخوانم رسیده بود اما پیروز این میدان من بودم

زمین سرخ از خون من بود اما پیروز این میدان من بودم

دندان هایش طمع تکه تکه کردن طعمه داشتند اما آن طعمه من نبودم

شمشیرش حصار دستانم را می شکافت و سیراب از خون رقیت می شد اما هنوز پیروز این میدان من بودم

به سمتم حمله ور میشد اما سوگند که این زانوان هرگز رنگ خاک را نخواهند دید

این شمشیر تو نبود که تشنه ی خون من بود

این خون من بود که طمع شمشیرت را داشت

شمشیرت را گم کرده ای ؟

در دستان من است

سرت را پیدا نمی کنی ؟

من هم به دنبالش هستم

اخر می دانی ؟! دیوار اتاقم مشتاقانه پذیرای وجودش است .....

۰
۰
Karma
Karma
INTJ ~•°stargirl°•~
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید