ابهام

_به نظرت قراره آینده چی بشه ؟

(شاید اصلا آینده ای در کار نباشه )

_ولی باید باشه ، پس چرا داریم الان و می گذرونیم ؟

(شاید بهتر باشه الان و به خاطر الان بگذرونیم ، صرفا چون بخشی از زمانه فارغ از اینکه می تونه متصل به آینده و گذشته باشه )

_ تو خیلی می دونی ، مشکوک می زنی

بهش نگاه کردم ، خندید

(چرا همیشه سعی میکنی یه چیزی رو بفهمی چرا نمی تونی از اون چیزی که وجود داره لذت ببری همیشه میخوای زیر و بم همه چیز و در بیاری )

_خب من وقتی نمیدونم دارم با کی حرف میزنم چطوری به حرفات گوش بدم

(تو عقل داری قرار نیست هرچی که من یا بقیه بهت گفتیم و قبول کنی یکم فکر کن

just think about it )

_تو منی ، من تو ام تو با بقیه فرق داری محض اطلاعت

(آره اما هنوزم یک وجود مستقلم )

_مستقل از چی ؟

(مستقل از تو ، مستقل از جهان ، مستقل از مادیات ...)

_ مطمئنی مستقل از منی ؟

(خودت چی فکر می کنی ؟ )

_ jesus shut the fuck up

(می دونی من بی ادب نیستم پس جوابت و نمیدم )

این و گفت و صداش محو شد

در هاله ای از ابهام

و این علامت سوالای توی ذهنم بودن که جولون می دادن

همیشه آخر گفت و گوهامون همین می شد

سوالی که جوابش دست خودم بود اما نمی دونستم چیه ...

پ.ن: چیزی نیست فقط یه گفت و گوی ساده ی ذهنیه هنوز سالمم :))

~•°stargirl°•~