
مردی در باران آمد ، سایه اش پیش از او آمد ، چترش باز نشد قطره های باران بر سرش فرود آمد ، دنیا سکوت کرد ، خورشید غروب کرد ، شب حصار روز را شکست ، شبی باران بارید ، آن شب آن مرد خوابید ، رویایی دید ، چتر به دست در خیابان ها زیر باران می دوید ، در خوابش زیر باران خوابید ، درون رویایش رویایی دید ، که خوابیده بود و خوابی می دید ، چو رویاها به هم پیوستند ، آن مرد از خواب پرید ، آن شب باران بارید ، قطره ها به پنجره اتاقش مشت زدند ، در راه شکست شیشه حماسه ها خلق کردند ، آن مرد پنجره را باز کرد ، چراغی روشن کرد ، چون دنیا را دید چراغ را خاموش کرد ، آن شب آن مرد به خواب فرو رفت ، چشمانش را بست ، آن شب باران بارید ، آن مرد خوابید ، سایه ای در آغوش مرد خوابید ، آسمان رعد و برق زد ، آن مرد رویایی دید ، که در آغوش سایه ای خفته بود ، سایه درون مرد خزید ، مرد درون سایه دمید ، با هم یکی شدند ، از چرخه ی رویا آزاد شدند ، آن شب باران نبارید، آسمان رعد و برق نزد و آن مرد دیگر نخوابید....