ما از کجا عشق از کجا میل خروشان از کجا
یار آمده جان آمده این مه جبینان از کجا
بر ما نظر کرد و برفت از ما حذر کرد و برفت
حالم دگر کرد و برفت این دل پریشان از کجا
دیوانه را دیوانه کرد دردل نشست و خانه کرد
از کوی خود آواره کرد این خانه دوشان از کجا
یکدم تو ما را یار شو بر درد ما غمخوار شو
در دیده ام بسیار شو این عشق جوشان از کجا
آتش زدش بر جان ما هم بر دل و ایمان ما
دیگر چه میخواهد ز ما این زهر نوشان از کجا
کشته منم بر هجر تو در حیرتم از فکر تو
دائم منم در ذکر تو پس لطف ایشان از کجا
آخر تو را آرم به کف چون لؤلؤیی اندر صدف
گر عاشقانت صف به صف این جبه پوشان از کجا
ای ساقی سکر اوران پیمانه پر کن بی امان
تا گردم همچون بی غمان این می فروشان از کجا
مطرب نوای چنگ کن مهمان یک آهنگ کن
فارق ز نام و ننگ کن این باده نوشان از کجا
عرفان رها کن خود ز من در محفل و در انجمن
بس کن دگر شعر و سخن مهر خموشان از کجا
#سعیدعرفانی