اگر از عشق غزل میگویم
نه پی دلبر شیرین و نگاری هستم ....
و نه دلباخته چشم خماری شده ام ....
من نه آلوده به یک عشق دروغین هستم
و نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من ...
اگر از عاشقی و عشق سخن میگویم
من خودم هستم و دنیای خیالات خودم ...
من خودم هستم و یک عالمه حرفای نگفته
که به دل مانده و محبوس شدند
من خودم هستم و دنیایی سوال از دل خود
که پی پاسخ پنهان شدنش در دل خود میگردم
من خودم هستم و یک دفتر شعر
که دلم گاه تمنا بکند زمزمه اش
از لب خاموش و فرو بسته من....
من خودم هستم و یک مشت غزل
که پی قافیه حیران شده اند ....
من نه دلداده پیچ و خم گیسوی کمندی هستم
و نه از مستی چشمان خماری مستم ..
نه تمنای لب لعل کنم از لب شیرین سخنان ....
و نه آلوده آغوش و تن داغ و هوسناک شوم با دگران ...
من نه مجنون هستم
تا که از دوری لیلا شوم آواره ز کوی ...
نه چو فرهاد برای دل شیرین
ز دل سنگ بر آرم آهی ....
من خودم هستم و دریایی ز احساس عجیب ...
من خودم هستم و یک حس غریب ...
من و دلدادگی ام بر گل سرخ
من و خاموشی و شبهای پر از راز و نیاز ...
من و یک گنجه کتاب ...
من و یک خلوت و تنهایی ناب ....
#سعیدعرفانی