یک خانم در دل صحرا به یک سگ ولگرد غذا داد. صحنهای ساده اما خیلی تأثیرگذار بود. سگ گرسنه و تنها بود و در آن محیط خشک و بیآب و علف، پیدا کردن غذا برایش سخت بود. آن خانم بدون هیچ چشمداشتی به او کمک کرد و همین کار کوچک، حس انسانیت و مهربانی را نشان میدهد.
شاید بعضیها فکر کنند این فقط یک کار معمولی است، اما در واقع همین رفتارهای کوچک میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند. حیوانات هم مثل انسانها احساس گرسنگی، ترس و تنهایی دارند. وقتی کسی به آنها کمک میکند، در واقع دارد به یک موجود زنده امید میدهد.

ایا کارش درست بود یا نه
و مسئولیت داریم نسبت بغذا میتواند ولگرد