خب راستش اول میخواستم یه پست بنویسم و داخلش یه منطقه مکانی سرپوشیده متعلق به خودم رو توصیف کنم..
اما همین که اینجا رو باز کردم با هجمه عظیمی از انرژی منفی رو به رو شدم.(و الان نمیدونم چی بنویسم..)
تا اومدم ازتون بپرسم چه خبرتونه بابا؟!!!!
یاد مشکلات اخیر که برای دوستام و خودم اتفاق افتاد افتادم
اون همه بی احترامی،ترس ،استرس،حرص خوردن از حماقت آدما و به طور کلی اون جو گرفته و تاریک بدجوری اسیرم کرده بود،اما از اونجایی که یک موجود دو قطبی میباشم=)) توی یک لحظه به سرم زد که بیخیال تمام قضایا بشم!
و زیر سه دقیقه ،نیم بیشتری از گپ های تلگرامم رو پاک کردم و توییتر و اینستاگرام رو هم برای مدتی حذف کردم!
به همین سادگی...
و الان احساس بهتری دارم،با اینکه درس نخوندم و تکالیفم رو هم انجام ندادم،از شما هم همین خواهش رو دارم،یکم بیخیال فعالیت های جمع گرایانه بشید!
خود من توی چند مرحله:
1-فعالیت های رنگ نوجوونی و مخلفاتش رو تعطیل اعلام کردم
2-اتحاد چنلای واتساپ که بر عهده ام بود رو پیچوندم و در رفتم!
3-شماره واتساپم رو برای دوری از جو مسخره ای که کم کم داشت برام به وجود میومد عوض کردم
4-گشت و گذارم رو توی اخبار و بحث های بی فایده مسدود کردم!
و الان احساس رضایت دارم،هر چند که دم عیدی باید یه چندتا چیز رو امتحان کنم تا قبل از 1400 به بلوغ فکری برسم-
اگه منی که همه با اعتیاد به فضای مجازی و همیشه آنلاینی میشناختنش تونستم چرا شما نتونید؟
حالا بریم سراغ کافه
اسمش آرام بخش و قشنگه نه؟
کافه من توی دنیا شبانه روزی خودم تشکیل شده،یه کافه خیلی بزرگ و مدرن با دیوارهای نورپردازی شده.
آره..شاید الان همه انتظار یه چهاردیواری کوچیک با عطر چوب گردو خیس و حس و حال کلاسیک رو داشتن اما اینجا کافه منه!
بزارید منو رو بزارم جلوتون!
بی خیالی
تفکر بی طرفانه
منطق
احساسات در وعده های تایین شده
برنامه ریزی
فروتنی
خوشحالی با رفقا
کار کردن
آثار هنری،تصویری
موسیقی
وعده مخصوص روزانه:سحرخیزی
در کافه اینجانب این محصولات بیشترین کیفیت و کاربرد رو دارن!
یه گوشه از کافه ام دختر بچه ای رو میبینم که با هر بادی میلرزه...اون دختر بچه خیلی وقته که کمرنگ شده،اما نمیتونم وجودش رو نادیده بگیرم
توی طرف دیگه آدمی رو میبینم که همیشه و برای همه چیز برنامه میریزه اما یه تنبلی هم هست که هرازگاهی یه پس گردنی بهش میزنه!
این طرف پرده سینما رو میبینم و آثاری که هر لحظه روش نقش میبنده و طرف دیگه شخصی که سعی داره نت های یک گام رو بهم بزنه تا اثر جدیدی خلق کنه!
اگه به سمت چپ نگاه کنی یه آدم با چشمای یخ زده رو صندلی زل زده به دیوار و سمت راست آدمی که سرش توی کتابه با یه لبخند به حرفهای پر حرف ترین آدم توی جمع گوش میده رو مشاهده میکنی.
اما مجمع تمام سر و صدا ها اون کسیه که دوستاش رو دعوت کرده و باهمدیگه بزن و برقص راه انداختن...یادم نمیاد گفته باشن کافه مال اینکاراست،هر چند که اینجا فرق داره!
راستش دم درم یه نفر با قمه در حال دعواست-
در آخر جلو آیینه به خودم نگاه میکنم،محو شدم... نه.. اینجا منی وجود نداره،اما ما که هستیم!
روم رو به طرف جمع بر میگردونم..بچه ها بستنی میل دارید؟
_وانیلی لطفا!!!

(اگه گنگ یا مسخره بود بیخیالش شید..میتونید به جاش یه متن بنویسید و داخلش توضیح بدید که اگه یه کافه داشتید دیزاین و امکاناتش چه شکلی میشد!