خب، بله. تصمیم گرفتم که تمام چیزهایی که دوست دارم بنویسم و تعریف کنم اما ارزش (یا طول کافی) برای بودن تو یه پست رو ندارند رو جمع کنم و آخر ماه توی یه ماهنامه منتشر کنم. این پست حاوی قسمت هایی از زندگی شخصی و افکار منه که شاید برای همه جالب، مفید و یا قابل فهم نباشه.
تا اواسطش رو خوندم و یه نظرم از نظر سبک نگارش، ترجمه و گیرایی کتاب خوبیه. ویژگی که تمام کتاب های آگاتا کریستی دارن و خداروشکر تعداد آثار ایشون کم نیست.
احتمالا همتون با این نویسنده آشنایی دارید، خالق پوآرو و خانم مارپل. من زیاد فیلم نمیبینم اما این ماه به طور اتفاقی دوتا از کتابهاش رو از کتابخونه قرض گرفتم و به نظرم در حدی جالب بودند که بخوام تمامشون رو بخونم!
کتاب دیگه: سیزده معما.

این کتاب از کتابهای معرفی شده در چالش طاقچه بود که تصمیم به خوندنش گرفتم. فرصت نکردم که بیش از دو یا سه فصلش رو بخونم اما به نظرم با توجه به نظراتی که شنیدم و سبکی که دیدم میتونه کتاب خیلی خوبی باشه!
اگر اشتباه نکنم راجع به یک مدرسه به شدت سختگیر و مقرراتی و یک معلم زبان سنت شکنه!
+فیلم موجوده.
[The Social Animal]

فکر میکنم در رده کتابهای دانشگاهی جا بگیره. کتاب همونطور که از عنوانش پیداست راجع به رفتار انسان در اجتماعه. مطالعش خالی از لطف نیست و میتونه بهتون کمک کنه که علت بسیاری از رفتارهای مردم رو متوجه بشید! کتاب بر پایه روایت و بازگویی نتایج آزمایش ها و اتفاقاتیه که در اجتماع رخ داده و دانشمندان رو به کشف اصول هدایت کرده، به همین دلیل نمیتونه خیلی هم عنوان کتاب درسی رو به دوش بکشه و مطالعش هم برای شما دشوار نخواهد بود!
این کتاب در رده همون کتابهای معروفی که تقریبا تمام نمایشگاه ها چند جلد ازش دارن (توی شهر من) قرار میگیره. محتوای کتاب در رابطه با قضاوت ها و پیش فرض های ذهنیه که مانع از درست فکر کردن و یاد گرفتن مسائل جدید و در نتیجه ساده تر شدن زندگی میشه. شاید مطالعه این کتاب بتونه بهتون کمک کنه که متوجه بشید چرا برخی از افراد میتونن بهتر از دادهها و اطلاعات موجود در ذهنشون بهره ببرن در صورتی که دیگران اینطور نیستند!

این کتاب اولین رمانیه که تونستم به زبان انگلیسی بخونم و از این جهت واقعا نثر سادهای داره. محتوای کتاب به درد من نخورد اما جالب بود. داستان دختریه که (فکر میکنه) بیماره و نباید از خونه خارج بشه، هفده سال همینطور زندگی میکنه تا روزی که چشمش به پسر همسایه رو به روییشون میافته، از طریق شبکه های مجازی باهاش ارتباط میگیره و در ادامه ما یه داستان عاشقانه رو ناظر خواهیم بود. مفهوم کتاب میتونه این باشه که برای لذت بردن از زندگیت جونت رو هم ریسک کن چرا که زندگی بدون تجربه و خوشحالی تفاوتی با مرگ نداره!
+فیلم موجوده

این از اون دسته کتابهاییه که اقعا دوست دارم بخونمش اما فقط جلد دو رو در دسترس داشتم و مجبور شدم که از نسخه فیلمی جلد یک استفاده کنم! با توجه به میزان تخیلی بودنی که دیدم میتونم بگم که کتاب هم باید نگارش و روند خوبی داشته باشه. همونطور که گفتم کتاب فقط یک داستان تخیلی در رابطه با آدمهاییه که مرز بین زندگی واقعی و مجازی رو در هم آمیختن و رقابتی بزرگ برای برد در چالشی که سازنده جهان مجازی براشون به یادگار گذشته در میانه.
خب من توی این یک ماه فهمیدم که علاقه جالبی به محتوا و ریتم آهنگ های کونان گری دارم (شایدم به خاطر اینه که میتونم متوجهشون بشم). یه تعدادیشون رو براتون میگذارم. (هرچند که در نظر عدد بزرگی از اطرافیانم سلیقه موسیقی من از بد هم بدتره.)
-ساند کلود هم فیلتر شده؛ مرسی.
آهنگ case 143 هم انرژی خوبی داره!
من همیشه توی زندگیم دنبال پذیرفته شدن و عشق از طرف دیگران بودم، اما امروز که حدی ازش رو به دست آوردم تازه میفهمم که در ورای آرزو و خواستم چه مفاهیم ترسناکی پنهان شده بودن. من این روزها میترسم، خیلی بیشتر از چیزی که در گذشته از مفهوم ترس تصور میکردم. اینبار دشمن بیرونی وجود نداره، درون خودمه؛ تک تک اعمالم، خواستههام، ضعفهام، علایقم و اعتقاداتم من رو میترسونند؛ چی میشه اگه روزی کم بیارم؟ چی میشه اگه اشتباه کنم؟ چی میشه اگه شکست بخورم؟ چی میشه اگه چشم هایی که بهم دوخته شدن رو ناامید کنم؟ چی میشه اگه سقوط کنم؟

دوباره بغض وقت نشناسم سر کلاس شکسته شد و دوباره باید از بابتش به آدمهایی که در ظاهر و باطن و یا به خاطر مسئولیتشون نگرانم هستن جواب بدم؛ اما من جوابی برای خودم هم ندارم. ای کاش مثل قدیم ترها سر مسئلهای ناراحت و آزرده خاطر میشدم؛ مسئلهای که در نهایت حل و یا فراموش میشد. اما من اینبار از همه چیز خشمگین و غمگینم، از وجود داشتنم. گذشتم، آیندم، الانم، افکارم، عواطفم، اطرافیانم، داشته ها و نداشته هام. معلمم سعی در دلداری من داره و میدونم که داره تمام تلاشش رو میکنه اما غم ها و دردها باهم، دنیا تا دنیا فرق میکنند، من هم جایی ته دلم همون حس کلیشهای رو دارم که کسی از من بدبخت تر نیست. جملهای بیشتر نمیگم: ای کاش مشکل من هم این بود که نمیتونم درس بخونم یا مشغله های زیادی دارم! نه اینکه حس کنم حتی نمیتونم نفس بکشم! بچه ها سر شوخی رو باز میکنن و من با صورتی خیس میخندم.

وقتی که گفتم میتونی زیبایی های زیادی رو ببینی در واقع برنامم بر این بود که بگم میتونی تجربیات خوبی کسب کنی و امیدوارم که تو هم همین برداشت رو کرده باشی. و وقتی که در ادامش گفتم درسته که در آخر قلبت میشکنه هم در واقع قرار بود که بگم ممکنه روزهای سخت هم داشته باشی، زبان دلبسته به قلب من حرفهای مغزم رو باور نمیکنه؛ تو باورش داشته باش، حتی به دروغ.
من بهتون حق میدم که چشمهاتون رو خیلی چیزها ببندید، سخته که آدمی همه چیز رو ببینه و خودش رو در دریای دروغ های حقیقت نما و حقیقت های دروغ نما گم نکنه (اگر حقیقت و دروغی وجود خارجی داشته باشه). اما لطفا هر آنچه رو که نمیبینید انکار هم نکنید.
من دارم اشتباه میکنم و میدونم که دارم اشتباه میکنم؛ میدونم که قراره در نهایت پشیمون بشم و میدونم که قراره به زودی از دستش بدم اما یه جایی ته وجودم بهم میگه که این اشتباه ارزش تجربه کردن رو داره؛ دوست دارم حالا که دارم آگاهانه اشتباه میکنم به بهترین نحو هم انجامش بدم!

ما آدمها با عواطف و افکارمون شناخته نمیشیم، بلکه با عمل هامون خودمون رو به دیگران ثابت میکنیم.
زندگی فیلم دیزنی و آهنگ عاشقانه نیست؛ زندگی پر از مشکلات، نقص ها، دردها، اشتباهات، حماقت ها، کار از کار گذشتن ها، انتخاب های بین بد و بدتر و در کل پر از زندگیه.

از نبود فیلترشکن خوب روانی شدم. از عقب موندن کارهام به خاطر سرعت اینترنت هم، از شلوغی برنامم و پر سروصدا بودن شاگردام، از عملکرد ضعیف کمیته المپیاد اقتصاد، از موجودی حسابم و قیمت روزافزون کتابها، از آب و هوا، از جبهه جبهه شدن آدمهای اطرافم، از سکوتها و فریادها، از مدرسه، از شرایط، از امتحانها. از همه چی.