
دوستان ماجرا از اونجایی شروع شد که توی مطب دکتر نشسته بودم و طبق معمول داشتم درآمد رو حساب میکردم
فرمولش:(تعداد بیمار در ساعت*7*پول ویزیت*بیست و سه)
در همین لحظات ملکوتی منشی صدام زد و وارد اتاق شدم نشستم و دکتر گفت:مشکلت چیه؟
_برو بابااااا،این هوار پول ویزیت گرفتی بعدم خودم بگم مشکلم چیه؟؟؟!
گفت: میخوای چوب بستنی رو به جای حلقت فرو کنم توی چشمت که دردت معلوم شه؟
_خانم دکتر،شماها که اسباب بازیای پاپیتون از کل بند و بساط من گرون تره دیگه چرا اعصاب ندارید؟
میخواستم یه مزاح کرده باشم که جو عوض شه-
انگشتم درد میکنه؟
+چرا؟
خب راستش داشتم چک میکردم که لامپ یخچال چجوری خاموش میشه،خیلی هم با دقت داشتم انجام میدادمااا،اما یه لحظه حواسم پرت شد به اینکه شنل قرمزی قبل از اینکه شنل داشته باشه اسمش چی بوده؟
بعدم دستم گیر کرد لای این در باصاحاب شده و وضعم شد اینی که خدمت حضورتون هست!
سرش رو آورد پایین و شروع کرد به نوشتن نسخه وقتی داد دستم یکم تعجب کرد،پرسیدم:ببخشید اسم دارو ها رو اخیرا با عدد میزنید؟
گفت نه...شماره تیمارستان فارابیه قشنگم-بگو بعدی بیاد:)
=======================================
پ.ن:دوستان من قرار نیست بخونم و فقط نوشتم تا نوشته باشم،پنج دقیقه هم وقت نذاشتم و زیاد جالب نشد بابت گرفتن وقتتون عذر میخوام
و اینکه این متن واقعا آموزندست
1-این فرمول اول کار خیلی تو زندگی لازمه
2-اگه چشم داشتی نون سوخته نمیخوردی رو خودتون روش فکر کنید و مفهومش رو کامنت کنید*-*