یکی از کارهایی که من به عنوان سرگرمی انجام میدم نوشته!
نوشتن چیزهایی مثل بخشی از یک رمان یا حتی فیلمنامه!
تعریف و این دقیقش رو هم نمیدونم..فقط فکر میکنم که کار جالبی باشه..
یه سری چیزا مثل:
تیک تاک،تیک تاک، تیک ...
عقربه تکان میخورد اما زمان نمیگذشت...
نه برای کسی که جز ترس چیزی حس نمیکند...
همین یک شب برایش همانند سالیانی طولانی گذشته بود!
دیگر اثری از آن موهای مشکی جذاب نبود...
سفیدی همه آن ها را در برگرفته بود..
سفید مثل برف...برفی که شبانگاه بر در خانه نداشته کارتن خواب میبارد و باعث میشود که دلش مرگ بخواهد...برفی که یک خانواده را به قعر گودال میفرستند و همان برفی که جز سرما مفهومی ندارد...
خب..برای یک جنازه فرقی ندارد که موهایش چه رنگی باشد...
او اکنون مرده ای متحرک بود،اما میدانست تا دقایقی دیگر تحرکش نیز با خودش به اعماق تیره خاک سپرده میشود...

آرام بود..آرام تر از همیشه!
نه که ذهنش خالی از دغدغه باشد ها..نه..فقط دیگر اهمیت نمیداد..
اهمیت نمیداد به آتشی که داشت تمام شادی ها و آرزوهایش را در خود غرق میکرد...
اهمیت نمیداد به فریاد های دردمندی که آخرین نواهای اعضا خانواده اش بودند....
اهمیت نمیداد به چرا ها و زیرا ها..
اهمیت نمیداد به اینکه مبنا تمام تلخی های زندگی اطرافیانش خود اوست...
اهمیت نمیداد به اهمیت ندادنش...
اهمیت نمیداد...
شاید هم میخواست ولی نمیتوانست اهمیت بدهد..

بوی باران را به درون ریه هایش کشید..
قطرات آب آرام آرام بر روی موهایش می چکیدند..
صدای باران مانند موسیقی ای ملایم روحش را نوازش میکرد
حس میکرد...
حس کردن با بوییدن،شنیدن و لمس کردن فرق دارد..
زیاد هم فرق دارد...
این را فقط و فقط خودش میفهمید!
خودش و همان قلبی که سالها بود میتپید اما انگار برای اولین بار پایش را به جهان گشوده بود!
شور،شعف،امید،زیبایی،شادی،رهایی و...
احساساتی خاص که با کلمات قابل توصیف نبود..
شاید هم او معنی کلمات را نمیفهمید...
هر چه بود با دفعات قبل فرق داشت ...
تازه فهمیده بود که اصل باران با آن قطرات مزاحم و سردی که باعث آزار و متشنج شدن خفیف روانش بود فرق دارد...
به لطف او حالا داشت حس میکرد...

خب حالا نوبت توئه!
همین الان یه تصویر و موقعیت خاص رو توی ذهنت تجسم کن و با نوشته ها احساسات درونش رو توصیف کن!
منتظرم