ویرگول
ورودثبت نام
سایه
سایه
سایه
سایه
خواندن ۲ دقیقه·۴ ماه پیش

اولین نوشته

دیروز روز تولدم بود. ۲۹ تیر. این تاریخ رو دوستش دارم چون این روز برای منه.. ولی‌ الان چندین ساله که روز تولدم یکی از حوصله سر بر ترین روزای سال میشه برام و فقط میخوام تموم شه. خسته ام از غر غر های مامانم که میگه روز تولدت واسم کلی زحمته و باید خوراکی درست کنم و برات شیرینی بخرم و مهمون دعوت کنم. مامان، این از کل ۳۶۵ روز یک روزه! و چی میشه اگه تو این یک روز رو بخاطر من کوتاه بیای و هر سال زهرمار نکنی؟ هرسال کاری نکنی حس کنم برات مزاحمم و ارزو کنم‌ اصلا روز تولد نداشتم؟ همیشه اخر روز که گند میزنی به حالم یه کلمه میگی تولدتم مبارک که چی بشه؟ کجای این تولد مبارکه مامان؟ حسی بهم‌ میدی که انگار بزرگ ترین مزاحم زندگیت منم.. که بودنم برات چیزی جز زحمت و دردسر نیست.. همیشه بهم یاد اوری میکنی که ازم بدت میاد همیشه بهم یاد اوردی میکنی صدام نحس ترین صداییه که میشناسی..

و بابای گرامی که ازم دوره و یه تبریک خشک و خالی فرستاد و تمام.. انگار عید فطره.. خب بابا جانم من از تو انتظار نداشته باشم از کی داشته باشم؟ لیاقت یه کادوی کوچولو نداشتم که فک‌کنم برات مهمم؟ برات بیشتر از دوتا برگه و پول مهمم؟

آرزوم اینه‌که یه روزی بیاد تولدم باشه و من اون یه روز رو به خودم اختصاص بدم دور از هر منت و بحث و اعصاب خورد کنی.. یک روز ارامش داشته باشم و نگران هیچی نباشم و به چیزی هم فک نکنم و نهایتا با یکی دوتا ادم که برام عزیزن یه جشن ساده و کوچولو بگیرم و قول میدم اون روز حتی تبریک پدر و مادرمم خوشحالم نمیکنه و ازشون انتظار هیچی نخواهم داشت! :)

نمیدونم اصلا نوشته ام از کجا شروع شد کجا رفت و به کجا ختم شد.

انتظارتولدخانوادهغم
۰
۰
سایه
سایه
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید