+از همون اول گاریچی بودی-؟
-نه باباجان قرار بود بشیم دکتر این مملکت
+چیشد پس-؟ دکتری کجا گاریچی شدن کجا
-داستان‌ها داره بابا جان
+مشتاق شنیدن
-بابامون گاریچی قالی بود ، میرفت در هر مغازه رو میزد و باراشون رو میبرد و‌زندگیمون رو میچرخوند منم ۲۰سالم شده بود و حسابی بچه درس خون بودم و میخواستم دکتر بشم بلکه بتونم خرج این زندگی کوفتی رو بدم تا اینکه...
یروز که دم عید بود و‌کلی کار بابامون گرفته بود منم برد اون یک هفته رو کمکش کنم گاریِ رفیقشو امانت گرفت تا منم با اون بار ببرم و هیچ باری رو زمین نمونه.
رفتیم رسیدیم به اولین قالی فروشی که باید از انبار بار میاوردیم آدرسو گرفتیمو بارو آوردیم و اولین کاسبی روزو کردیم.
همینجوری دومی ، سومی ،و امان از چارمی...
چارمی یه پیرمرد و دخترش بودن گویا مرده سواد زیادی نداشته این دخترشم کنارش کمک دستش بوده اینم گفت برم از انبار بار بیارم منم که هنوز محو اون چشای ویترینی دخترش بودم و‌حسابی دلم داشت میلرزید خودمو جمع وجور کردم و رفتم سراغ بار خوشحال بودم که وقت بردن بار قراره باز ببینم اون دختر رو
حسابی خوشحال بودمو و ذوق زده برا همون تو یه چشم بهم زدن رسیدم به انبار و بارو گرفتم و رسیدم کنار اون دخترک چشم قشنگ.
تازه فهمیدم چقد قشنگ حرف میزنه از اون آدما بود که هرکلمه از حرفاش طعم یه شکلات بود همینجوری شیرین و‌خوشمزه پولو که حساب کرد کلی تارف کردم که یموقعه فکر نکنه گدا گشنه‌ایم اینم قبول نکرد و‌خلاصه پولو گرفتیمو رفتیم سمت خونه.
اون روز نتونستیم درس بخونیم هی اون چشا و حرفاش میومد جلو چشامو نیشمو باز میکرد .
فرداش حاضر و‌آماده برای کمک به پدر بودم از تو چه پنهون پدر بهونه بود میخواستم یبار دیگه ببینم اون چشم قشنگه رو.
رسیدیم بازار و‌اولین فرش فروشی که رفتیم فرش فروشی چشم قشنگه بود باید دوبار میرفتم و‌میومدم چارتا قالی کرمون از انبار میاوردم رفتم بارو آوردم و موقعه خالی کردنش هعی نگاش میکردم دقیق کار میکرد و حساب کتاب پدرشو انجام میداد منم دیدم حواسش نیست حسابی نگاش کردم نمیدونم چقد بود که داشتم نگاش میکردم که داد پدرش در اومد بِدو از مغازه زدم بیرون و رفتم سمت انبار اصلا جلو رو نگاه نمیکردم جلو چشام دوتا چشم خوشگل فقط نقش بسته بود خلاصه بارو گرفتمو تحویل دادم و پولو حساب کرد و اومدیم خونه اون یه هفتم کار من شده بود بار بردن برا اون قالی فروشی و دیدن اون چشم قشنگ.
بابامون گفت دیگه کمک نمیخواد برم سر درسو مشقم تنم لرزید که نکنه دیگه نبینمش برا همون گفتم درسمم میخونم به بابامم کمک میکنم یکی نبود بگه زِکی تو‌دلت به بابات میسوزه.
کارم شده بود بار بردن و درس خوندن و هرروز هرروز بیشتر عاشق شدن ...
توی همین بار بردن اومدنا بود که گفتن برم چارتا قالی سفارشی از یه انبار که دور تر از انبار همیشگی بود بیارم اینبار تاکید داشتن که حواسم حسابی به قالیا باشه چون گرون قیمته و نمیخوان بدن به مشتری مام رفتیم برا آوردن قالیا هی توراه داشتیم به این فکر میکردیم که این قالیا رو کجای خونه میخوان بندازن که انقد براشون عزيزه خلاصه قالیارو آوردیم و دادیم و موقعه حساب کردن یکمم بیشتر پول دادن گفتم چرا اینکه زیادیه پیرمرده برگشت گفت این قالیا برا جهزیه دخترمه اینم شیرینیش ...
یلحظه چشام تار دید جرعت اینکه بگم این دخترتون و جواب آره بشنوم رو نداشتم ولی نمیتونستم نپرسم خودمو یکم جمع‌وجور کردمو گفتم ایشون گفت آره دخترک خندید چشاش برق زد معلوم بود خوشحال بود راستی وقتی میخندیدم چشماش کهکشانی میشد با بغضی که تو گلوم بود مبارک باشه گفتمو از مغازه زدم بیرون تلو تلو خوران رسیدم خونه و تاسرشب گریه کردم .
از فرداش که میرفتم باربری دیگه دخترک چشم قشنگ اونجا نبود
نمیدونستم از این به بعد چطور میخوام برم باربری ولی یجور عادت شده بود برام درسو مشقم گذاشتم زمین یه گاری برا خودم خریدمو شدم باربر که حداقل بتونم از جلو مغازه خالی از دخترک چشم قشنگ رد بشم.
اینا رو بیخیال باید برم ممکنه باری رو زمین بمونه
