وقتی یه دختر بچه ی دبستانی بـودم؛
یه روز که از مدرسـه برگشتـم؛ بابام برام یه عروسک خریده بـود
عروسک باربی که موهای لخت طلایی و بلند داشت
اون عروسک همه ی دنیای من شده بود
همیشه مو هاشو شونه میزدم و با کش موهای کوچولوی خودم میبستـم
شبا بغلـش میکردم و میخوابیـدم
تو پارک؛ تو مهمونی؛ حتی تو مدرسه هم پیشـم بود
اسمشـو گذاشته بودم دریا!
اخه دریا و موج هاش خیلی زیبا هستـن؛ به نظر من عروسکم به اندازه ی دریا قشنگ بـود
وقتی میخواستـم به یکی ثابت کنم دوسش دارم میگفتم "به اندازه ی دریا دوست دارم"
اون باربی کوچولو شده بود معیار من برای دوست داشتـن!
حالا میخـوام بگم
_ دلبـــــر
به اندازه ی دریا؛ عروسک بچگـی هام دوست دارم!
