ویرگول
ورودثبت نام
سوفیا مهر
سوفیا مهرجستجوگری در حال جنگیدن برای یافتن خودش
سوفیا مهر
سوفیا مهر
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

شاید روزی فراموشی بگیرم اما لبخندت را از یاد نمی برم

به لحظه ای که کنارم مینشینی فکر میکنم به اینکه احتمالا دست هایت را دور کمرم می اندازی وقتی کنار اجاق گاز غذا میپزم یا به لحظه ای که کنارم دراز میکشی و تماشایم میکنی و من از نزدیک خنده ات را میبینم ‌. راستش من بیش از همه چیز به خنده ات مشتاقم .اولین عکسی که برایم فرستادی را یادت هست؟ به غایت خندیده بودی.
داخل مغازه ،روی موتوری نشسته بودی آن طرف تر از مغازه درست پشت سرت دیوارهای آجری بود و تو دستهایت را روی موتور قفل کرده بودی. سرت رو به جلو بود لبهایت ،لبهایت باز شده بودند و دندانهایت به غایت میخندیدند انگار که وسیله جدید تو را ذوق زده کرده بود .دستهایت، چشمهایت، تنت همه در پسِ آن خنده ات بود . در پس انحنای لبهایت .
حالا دوباره می آییم رو در روی هم ،دراز کشیدیم و لمس میکنیم همه ی آنچه در این یک ماه و اندی از دور میدیدیم و حرف میزنیم و حرف میرنیم و واژه ها گرم میشوند و چیزی بین ما تغییر میکند .میدانی بعد از لمس تن ها انگار فضای بین ما جسمانی تر می شود و دیگر تقدسی ندارد این رابطه انگار ما وارد فضایی میشویم که قبلا هم تجربه کرده ایم با دیگران .باخودمان میگوییم این هم تجربه شد بعد سکوتی بین ما جاری میشود و این سکوت برایم هولناک است انگار پرتگاهی بین دو تخته سنگ که نمیدانیم از این یکی تا دیگری پرت میشویم یا نجات می یابیم .
نجات این رابطه به حفظ آن نیست ، اشتباه نکن!
نجات این رابطه به ساختن خاطراتی است که درون مان ریشه بزند و عمیق کند درک مان از محبت را .مگر این دنیا جز با محبت حق به خلقتش میگردد؟

بیست و سوم بهمن ۱۴۰۰

۴
۶
سوفیا مهر
سوفیا مهر
جستجوگری در حال جنگیدن برای یافتن خودش
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید