شل کن!
می‌گم شل کن!
آهان! یه نفس عمیق بکش!
خب! تموم شد!
از اینجا به بعدش دیگه درد آن‌چنانی نداره!
دیگه هم لازم نیست غصه‌ی چیزی رو بخوری!
خیالت تختِ تخت!
خطر خاصی هم تهدیدت نمی‌کنه!
اصلاً خوبیش همینه!
فقط اولش یه خرده درد داره،
که اونم خوشبختانه،
چون تو شُل کردی...
مشکل خاصی پیش نیومد!
ولی ارزشش رو داشت! نه؟!
این چه سؤالیه؟! معلومه که ارزشش رو داشت!
هر کی زده، راضی بوده!
نگران نباش!
طبیعیه، داره اثر می‌کنه!
بهت تبریک می‌گم!
از پسش بر اومدی!
دیگه همه‌چی درست شد!
همه‌چی!
نه دردی... نه رنجی... نه حرصی...
دیگه نگران هیچی نباش!
فقط از این لحظات ناب لذت ببر!
عاشق این تیک‌تاک ساعتم!
این ثانیه‌های طلایی!
لحظاتی سرشار از فراغت و آسایش!
و آرامش ویژه‌ای که گیر هر کسی نمیاد!
خیلی هیجان‌انگیزه! این‌طور نیست؟!
می‌دونم! حس‌وحال عجیبیه!
قدر این حالِ به‌یادماندنی رو بدون!
و به خاطر داشته باش...
که خیلی‌ها آرزوی این حال خوب رو با خودشون به گور می‌برن!
واقعاً جالبه!
برام عجیبه که یه عده می‌گن نمی‌شه آرامش رو به جامعه تزریق کرد!
باید اعتراف کنم...
همیشه تأثیر این دارو منو شگفت‌زده می‌کنه!
خدای من!
با چند میلی‌گرم هوای خالص، چه کارایی که نمی‌شه کرد!
