ویرگول
ورودثبت نام
Dast Andaz
Dast Andaz«دنباله‌‎روِ هرکسی نباش، ولی از هرکسی توانستی یاد بگیر!» آدرس سایت: dastandaz.com | ویراستی: Dast_andaz@ | ایمیل: [email protected]
Dast Andaz
Dast Andaz
خواندن ۲ دقیقه·۱ سال پیش

کمک بچه‌های غزه به مردم ایران!

آخر این هم شد تیتر یادداشت؟ مگر همچون چیزی می‌شود؟ دست‌انداز ما را دست نینداز! آخر بچه‌های غزه که دارند در بدترین وضعیت ممکن به سر می‌برند به مردم ایران -با این همه منابع نفت و گاز و معادن طلا و مس و لیتیوم- چه کمی می‌توانند کرده باشند؟ بیایید تا به شما ثابت کنم که این بچه‌های بینوا و مستمند چگونه دارند به مای مثلاً غنی کمک می‌کنند.

در این وضعیت خراب اقتصادی ایران که دیگر نه گوشت و مرغ و لبنیات را می‌شود راحت بخری و نه حتی پیاز و سیب‌زمینی، خیلی سخت می‌شود شکم بچه‌هایی که دوست دارند همیشه کباب و پیتزا و جوجه‌کباب بخورند را سیر کرد. در چنین وضعیت بدی فقط بچه‌های غزه می‌توانند به ما کمک کنند! بله درست خواندید: "بچه‌های غزه!" فقط کافی است موقع اخبار سفره را پهن کنید و مختصر چیزی که با چیزهای قابل خوردن داخل خانه درست(سر هم!) کرده‌اید را بگذارید سر سفره و همین که بچه‌ها خواستند بهانه‌گیری کنند بچه‌های غزه را به آن‌ها نشان دهید و بگویید ببینید ناشکری نکنید، بچه‌های غزه همین را هم ندارند بخورند! محال است که فرزندتان به برکت گرسنگی و سوء تغدیه این‌قدر ضریب هوشی‌اش بالا باشد که در جواب این حرف به شما بگوید من چرا فقط باید بچه‌های غزه را ببینم؟ چرا نباید بچه‌های سوئد و سوئیس و فنلاند و امثال این کشورهای مرفه را ببینم؟!

این تنها کمکی نیست که بچه‌های غزه به مردم ایران می‌کنند. یکماه پیش بچه‌های مدرسه‌ی برادرزاده‌ام را بردند اردو و برادرزاده‌ام در آنجا دچار سانحه شد و پایش از چند جا شکست. وقتی همسر برادرم اعتراض کرده بود که حواستان کجا بوده؟ به او گفته بودند خانم محترم! ناشکری نکنید، بمب و موشک که بهش نخورده، سرش که با راکت قطع نشده، فقط چند تا شکستگی کوچک است! بچه‌های غزه را ببینید که زبان‌بسته‌ها زیر بمب و موشک تکّه‌پاره می‌شوند و صدایشان هم درنمی‌آید! متاسفانه همسربرادرم که خیلی آدم بی‌ظرفیت و کم‌جنبه‌ای است نتوانسته بود راحت با این حرف حساب(!) کنار بیاید و...

یادداشت پیشین:

https://vrgl.ir/j86Hp

حُسن ختام: به نقل از کتاب "لهجه‌های غزه‌ای" نوشته‌ی "یوسف القدره"

آن روز عمو محمودت تنها پسرش احمد را روی شانه‌هایش گرفت و رفت تا او را زیر بمباران دفن کند. احمدی که تازه ۲۱ سالش تمام شده بود. هوس یک لیوان قهوه کرده بود. رفت، درحالی که لیوان قهوه در جیبش و گلوله‌ای در سرش برگشت.

ایرانفلسطینجنگاقتصادطنز
۳۵
۴۵
Dast Andaz
Dast Andaz
«دنباله‌‎روِ هرکسی نباش، ولی از هرکسی توانستی یاد بگیر!» آدرس سایت: dastandaz.com | ویراستی: Dast_andaz@ | ایمیل: [email protected]
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید