کیست که "لیلا"یی نداشته باشد؟ آیا انسان بی"لیلا"یی هم وجود دارد؟
"لیلا" داشتن حس و حال خودش را می‌خواهد. "لیلا" داشتن لیاقت و ظرفیت می‌خواهد. البته زمانه‌ای شده است که "لیلا" داشتن به جز لیاقت و ظرفیت، مایه‌تیله و امکانات می‌خواهد و به قول قدیمی‌ها بی‌مایه فطیر است! هرچند داشتن لیاقت، امکانات و مایه‌تیله نیز لزوماً منجر به وصال "لیلا" نمی‌‌شوند.
انسان بی"لیلا"، بدون تردید در معرض آسیب و سلب انسانیت از خویشتن است. هیچ انسانی نباید بی"لیلا" بماند. انسان آمده است که "لیلا" داشته باشد وگرنه حضرت آدم را چه نیاز به داشتن حوا!
و ای تویی که این یادداشت را می‌خوانی اگر "لیلا"یی نداری، به دنبال "لیلا"ی خود باش و آنگاه که "لیلا"یت را یافتی مراقب باش که مرنجانی‌اش و از خود مرانی‌اش.
و تویی که "لیلا" داری نگذار "لیلا"یت مانند هوا برایت عادی شود. آن‌روز که این اتّفاق برای "لیلا"ی تو بیفتد، تو در حال کفر نعمتی و کفر، نعمت از کفت بیرون کند.
هیچ‌کس نباید بی"لیلا" از دار دنیا برود. داشتن "لیلا" زندگی را شیرین می‌کند. داشتن "لیلا" سختی‌های زندگی را آسان می‌کند. داشتن "لیلا" غیر ممکن‌ها را ممکن می‌کند.
تجربه‌ی عشاق خالص و مخلص ثابت کرده است که هر مردی تنها باید یک "لیلا" داشته باشد. "لیلا"یی "لیلا" به یکی‌یودن اوست.
و آن‌که مدعی داشتن چند "لیلا" است، بیچاره اصلاً "لیلا"یی ندارد. او نام "هوس"هایش را "لیلا" گذاشته است.
عدّه‌ای می‌گویند لیلای خوب پیدا نمی‌شود و نمی‌دانند آن‌که خوب نیست اصلاً هنوز به درجه و مرتبه‌ی "لیلا" بودن نرسیده است. "لیلا" بودن مترصد پاک‌ترین و زیباترین صفت‌ها از جمله حیا و وفاست. و از این‌روست که "لیلا" در این روزگار نادر و کمیاب است و یافتن "لیلا" همچون یافتن "الماس" سخت است. ولی جوینده، یابنده است و یابندگان همه گواهی می‌دهند که این جویندگی به سختی‌اش می‌ارزد.
"لیلا" برای اثبات "لیلا"یی‌اش هیچ نیازی به جراحی زیبایی، پدیکور، مانیکور، دلکره، میکاپ، خط لب، کاشت مژه، شنیون، بوتاکس، ناخن مصنوعی، لیفت و لمینت ابرو، تتو، اپیلاسیون، عریانی، عشوه‌گری، اغواگری و خودنمایی ندارد. این‌ها همه سطح‌اند و "لیلا" هرگز در سطح نمی‌ماند. "لیلا" همچون اقیانوس عمیق است. "لیلا"ی اصیل می‌داند که زیبایی واقعی در درون آدمی ظهور و بروز می‌یابد نه در برون آدمی.
تفاوت "لیلا"ی در سطح و "لیلا"ی در عمق همچون تفاوت طلا با مطلاست! آن بینواهایی که "لیلا"ی در سطح را بیشتر از "لیلا"ی در عمق می‌پسندند و بسیارند، "لیلا"شناس نیستند و "لیلا"یی این "لیلا"ی بدلی‌شان دیری نخواهد پایید و حداکثر به اندازه‌ی همان اندک دوام جذابیت سطحی "لیلا"یشان است.
متاسفانه افزایش روزافزون آمار طلاق نشان‌دهنده‌ی انقراض "لیلا"ها و "لیلا"شناس‌هاست!
وای اگر "لیلا"یی گیر آدم بی‌لیاقت "لیلا"نشناسی بیفتد! و وای اگر انسان لایقی در یافتن "لیلا"ی واقعی اشتباه کند و گیر یک "لیلا"ی در سطح و بدلی بیفتد!
این پیشگویی را به یاد داشته باشید:
یادداشت مرتبط:
حسن ختام: به نقل از کتاب "تماما مخصوص" نوشته‌ی "عباس معروفی"
آدم در تنهایی است که می‌پوسد و پوک می‌‌شود و خودش هم حالیش نیست. می‌دانی؟ تنهایی مثل ته کفش می‌ماند؛ یکباره نگاه می‌کنی می‌بینی سوراخ شده، یکباره می‌فهمی که یک چیزی دیگر نیست.
خیلی‌ها فکر می‌کنند سلامتی بزرگ‌ترین نعمت است، ولی سخت در اشتباه‌اند. وقتی سالم باشی و در تنهایی دست و پا بزنی، آنی مریض می‌شوی، بدترین نحوست‌ها می‌آید سراغت، غم از در و دیوارت می‌بارد، کپک می‌زنی.کاش مریض باشی ولی تنها نباشی.
