قصد داشتم در ادامه‌ی پُست پُرحاشیه‌ی «برگی لو رفته از دفترچه خاطرات دکتر «پ»!»، پُست‌های پرحاشیه‌تری تحت عناوین «برگی لو رفته از دفترچه خاطرات دکتر «ق»!» و «برگی لو رفته از دفترچه خاطرات دکتر «ر»!» را منتشر کنم ولی فعلاً دست نگه داشتم تا ببینم مملکت تا کجا در لجن تصمیمات این حضرات پیش می‌رود.
همین اول کار بگویم که من از این پس در یادداشت‌هایم امکان دارد از هر کلمه‌ای استفاده کنم. اگر خیلی با ادب هستید و قصد دارید در زیر یادداشت‌هایم فیلم بازی کنید که «قلم ساحت دارد» و «نون و القم و ما یسطرون» و از این حرف‌ها دندان لقتان! فوراً مرا آنفالو کنید و بروید در صفحه‌های دیگران دنبال یادداشت‌های مودبانه بگردید. و لعنت بر پدر و مادر کسی که از این به بعد زیر پُست‌های من آیه و حدیث نقل کند، جملات رهبری را نقل قول کند و یا کلّی نظر بنویسد و زیر پُست را به گوه بکشد و بعد هم نظرهایش را پاک کند و در برود.
قصد دارم درباره‌ی خوشگلی بنویسم. همان‌طور که خودتان میدانید خداوند عادل تصمیم گرفت برخی از ماها را مثل میمون و برخی از ما را مثل حوریان بهشتی خلق کند و خداوند است دیگر کسی حق ندارد در کارهایش شک کند و خوشش نمی‌آید کسی به او خرده بگیرد. اگر بگیرد یک جایی تلافی می‌کند و کونش را در زندگی پاره می‌کند.
من مفهوم خوشگلی را وقتی به مدرسه رفتم فهمیدم. آنجا فهمیدم بعضی از دانش‌آموزان دارای صورت و اندامی هستند که معلّم‌ها بیشتر از بقیه تحویلشان می‌گیرند. سوم راهنمایی که بودم. الان می‌شود دوم متوسطه‌ی اول!. یک همکلاسی داشتیم که نسبت به بقیه‌ی دانش‌آموزان قد و بالا و صورت هماهنگ‌تری داشت. چند تا از دانش‌آموزان چند سال رد شده که سنّشان از بقیه‌ی کلاس بیشتر بود دمار این زیبارو را درآورده بودند. دنبال بهانه‌ای بودند تا از پُشت بچسبند به این بینوا و آلت‌شان را به باسن او بمالند. کار آن‌قدر بالا گرفت که او برادر بزرگش را به مدرسه آورد تا با مدیر صحبت کند. تشرهای مدیر هم نتوانست جلوی شهوت دانش‌آموزان سال بالایی را بگیرد!
من خودم نه زشت هستم و نه زیبا. نه قد بلندم و نه قد کوتاه. از این جهت شانس آوردم! مادر یکی از همکلاس‌های حسین با همسرم درد و دل می‌کرده که پسرم خوشگل است و از بدبختی ما هیچ علاقه‌ای به درس ندارد. می‌خواهد برود مکانیک شود. همسایه‌ها همیشه می‌گویند پسرت خیلی خوشگل است نگذار بیاید داخل کوچه. یکبار اتفاقی من این پسر را دیدم. شبیه نقاشی شازده‌کوچولو بود. به همسرم گفتم حرف من هم همان حرف همسایه‌های این بنده خدا است. بگو نه تنها نگذارد این بچه داخل کوچه بیاید، بلکه نگذارد این بچه درس را ول کند و برود مکانیکی کار کند. مکانیک و شاگرد مکانیک قبل از این‌که موتور ماشین را پایین بیاورند، موتور این بچه را پایین می‌آورند!
وقتی کسی خوشگل است و به پُست و مقام و مسئوایت می‌رسد، محبوبیت بیشتری دارد. یادم می‌آید خیلی‌ها احمدی‌نژاد را مسخره می‌کردند ولی دلشان برای خاتمی و روحانی می‌رفت!
خیلی از فیلم‌های خارجی دختران خوشگل مثل مریلین مونرو که نماد سکس و زیبایی بود را در فیلم‌ها احمق جلوه می‌دادند. و مریلین مونرو با تمام زیبایی‌اش گویا در زندگی واقعی هم خیلی هم عاقل نبود. بروید درباره‌ی زندگی‌اش و عاقبتش مطالعه کنید.
کافی است یک مرد کور و کچل و بدقیافه برود یک زن خوشگل بگیرد. دهانش را سرویس می‌کنند. می‌گویند خیار شیرین نصیب کفتار شده است!
وقتی هم دختر زشتی با مرد خوشگلی ازدواج کند پُشت سرش حرف می‌زنند که این با این قیافه‌ی ایکبیری‌اش چه جوری توانسته مرد به این خوشگلی را تور کند؟! خدا شانس بدهد!
چند روز پیش ... و ... از یک مجلس روضه‌ی زنانه برگشته‌اند و با هم صحبت می‌کنند. من بخشی از این صحبت‌ها را اینجا می‌آورم: دخترهای مطهره رو دیدی چقدر خوشگل هستند. می‌گفت دخترهایم به شوهرم رفته‌اند که خوشگل شده‌اند. دیگر ببین شوهرش چقدر خوشگل است. اما نجمه را دیدی؟ نه خودش خوشگل است نه بچه‌‌اش. معلوم است شوهرش هم قیافه ندارد. طیبه را دیدی، با آن سنّ و سال چه تیپی زده بود! حالا خوب است قیافه هم ندارد این‌قدر خودش را می‌گیرد. صفحه‌ی اینستاگرامش را دیده‌ای؟ عکس‌های دوچرخه‌سواری‌اش را گذاشته است. من که محلّ سگ هم به‌اش ندادم...
یادم است از آقای قرائتی می‌شنیدم که زنی آمده پیش او اعتراض کرده که چرا خدا برخی را این‌قدر خوشگل و برخی را این‌قدر زشت خلق کرده و او جواب داده بود که آن بدبختی که خوشگل است یک‌وقت می‌بینی از قضا خوشبخت نمی‌شود و یک بیماری هم می‌گیرد و در جوانی می‌میرد ولی آن کسی که زشت است از قضا خوشبخت می‌شود، کمتر مریض می‌شود و صد سال هم عمر می‌کند. البته من نقل به مضمون آنچه یادم بود را نوشتم و قصد قضاوت جواب آقای قرائتی را ندارم. می‌تواند درست یا غلط باشد ولی بالاخره یک جواب است.
یادم می‌آید همکاری داشتیم که قد خیلی بلندی داشت و لاغر هم بود. این بنده خدا دندان‌های جلواش این‌قدر بلند بودند که لب‌هایش را نمی‌توانست روی هم قرار دهد. همکارهای دیگر که همسرش را دیده بودند می‌گفتند اگر زنش را ببینی از تعجب شاخ درمی‌آوری! خدا خیار شیرین را نصیب کفتار کرده است. یک روز سوار سرویس بودیم. راننده سرعت زیادی داشت، پلیس جلوی اتوبوس را گرفت و راننده را جریمه کرد. آن موقع‌ها پلیس‌ها هنوز برگه‌های جریمه‌ی کاغذی دست راننده‌ها می‌دادند. همین همکار زشتمان از جایش بلند شد، برگه‌ی جریمه را از راننده گرفت و گفت دوستان آقای حیدری حقوقی نمی‌گیرد که بخواهد جریمه بدهد. او تند می‌رفت که ما که خسته هستیم را زودتر به خانه برساند. پس لطف کنید هر کدام به قدر وسعتان کمک کنید تا قبض جریمه را خودمان بدهیم. و بالاخره پول جریمه را از ما گرفت و بعد از تشکر سر جایش نشست. بعد از دیدن این عمل زیبا در او خیلی کیف کردم و در دلم چقدر تحسینش کردم. با خودم گفتم آن زن خوشگل هم حتماً عاشق زیبایی‌هایی مثل این در او شده است. (من این ماجرا را قبلاً هم در ویرگول نوشته‌ام. ولی در اینجا متن اقضا می‌کرد که تکرارش کنم.)
خوش به حال آن کسی که اگر زشت هم است، این زشتی را پذیرفته است و هیچ کمبودی از این جهت احساس نمی‌کند. خوش به حال آن کسی که زشتی صورتش را با زیبایی و غنی‌سازی درونش جبران می‌کند، نه با عمل‌های زیبایی بکش و خوشگلم کن. آن هم چه بکش و خوشگلم کنی؟ طرف خودش را شبیه شامپانزه کرده و در حالی‌که پزشک و جراح زیبایی‌اش بالای سرش ایستاده اطوار می‌آید که دکتر فلانی کارش خیلی درست است اگر می‌خواهید مثل من شامپانزه شوید به دکتر فلانی مراجعه کنید.
و عقل ما و خاصه وجدان ما در چشممان است. قضیه‌ی مهسا امینی را یادتان است؟ چه غوغایی درست کردند که ای واویلا کجایید که دختر پری‌روی مملکتتان را پرپر کردند؟! تا دختران و زنان این مملکت را کون‌برهنه کنند! و بالاخره هم کردند! نمی‌دانم میدانید یا نه؟ در همین جنگ چهل روزه یک خانمی که از قضا نام او هم مهسا بود ولی نام خانوادگی‌اش طاهری بود، و از مهسا امینی هم خیلی خوشگل‌تر بود، به شهادت رسید که نخبه‌ی موشکی نیز بود. ولی کسی، چه کسی؟ همان سلبریتی‌های پفیوز و قرامساق‌های مجازی! نه سینه‌ای چاک کردند و نه یقه ای جر دادند. میدانید چرا؟ چون این خانم نخبه‌ی موشکی باحجاب بود و چون دشمن اسرائیلی او را کُشته بود! لعنت به ما مردمی که این‌قدر بی‌وجدان و بی‌انصاف هستیم. خدا لعنتمان کند! خدا نسلمان را ریشه‌کن کند! هشت سال پیش گفتم چهارصد سال دیگر منقرض می‌شویم. گوه زیادی خوردم. خیلی زودتر از این حرف‌ها منقرض خواهیم شد. ان شاء الله!
