روز روشن، داخل بقالی:
پسربچه‌ای در حالی‌که دو بسته کیک در بسته‌بندی جذاب و پر زرق و برق در دستش دارد:
ببخشید من دیروز چهار تا از این کیک‌ها را خریدم ولی وقتی دو تا از آن‌ها را با برادرم خوردیم، هر دومان دل‌درد و دل‌پیچه گرفتیم، لطفاً این دو تای دیگر را پس بگیرید.
فروشنده که مردی میانسال و چاق بود، لبخندی زد و پرسید:
برای چی از این کیک‌ها برداشتی ما که کیک‌های دیگری هم داشتیم؟
پسربچه گفت:
بچه‌هایی که توی تلویزیون از این کیک می‌خوردند، از خوشحالی بالا و پایین می‌پریدند!
فروشنده قاه‌قاه خندید و گفت:
پس گول تبلیغاتش را خوردی؟ چند سالت است؟ مدرسه می‌روی؟
پسربچه جواب داد:
بله! هشت سالم است و کلاس دوم ابتدایی هستم.
فروشنده با انگشت خود به تابلویی که بالای سرش چسبانده شده بود اشاره کرد و گفت:
این نوشته را بخوان ببینم درس‌هایت را خوب یاد گرفته‌ای!
پسربچه نوشته‌ی روی تابلو را خواند:
لطفاً در انتخاب خود دقت کنید، جنس فروخته شده پس گرفته نمی‌شود!
حُسن ختام:
