ویرگول
ورودثبت نام
Dast Andaz
Dast Andaz«دنباله‌‎روِ هرکسی نباش، ولی از هرکسی توانستی یاد بگیر!» آدرس سایت: dastandaz.com | ویراستی: Dast_andaz@ | ایمیل: [email protected]
Dast Andaz
Dast Andaz
خواندن ۶ دقیقه·۳ ماه پیش

برگی لو رفته از دفترچه خاطرات دکتر «پ»!

از روزی که تو مُردی، من چند نفری را یواشکی صیغه کردم و خداییش هم مثل نوشابه‌ی خنکی که در دمای ۵۵ درجه و بی‌برقی بنوشی، خیلی چسبید. آن موقع‌ها که یوسف و زهرا بچه بودند و من هنوز جوان‌تر، راحت‌تر می‌توانستم این کار را بکنم. ولی الان یوسف و زهرا بزرگ شده‌اند و من هم پیرتر شده‌ام و این کار خیلی سخت‌تر شده است. تو که غریبه نیستی، هر زن بیوه‌ای را می‌بینم می‌خواهم صیغه کنم، ولی کلّی عنتر دورم ریخته‌اند که یک‌وقت ترور نشوم. آخر کی مرا ترور می‌کند؟ من که خودشان هم می‌دانند اگر به من باشد، می‌گویم بیایید هر چه معدن و چاه نفت داربم برای شما. ببرید، یک چیزی هم به ما بدهید خرج کنیم. اتفاقا شنیده‌ام که ترامپ یکبار به دخترش ایوانکا گفته که من پزشکیان را خیلی دوست دارم چون او کسی است که حرف‌هایش ثابت می‌کنند من هر چه درباره‌ی ایران می‌گویم درست است. پس تا ترامپ مرا دوست دارد من قرار نیست ترور شوم. راستی چرا ترامپ مثل من که هر جا می‌روم زهرا را با خودم می‌برم، ایوانکا را با خودش نمی‌برد؟! فکر کنم پسردوست است!

امروز آقای خاتمی زنگ زد، گفت حال کردی چه جوری از تفاهم‌نامه تعریف کردم؟ من هم از او تشکر کردم و گفتم اگر کسی در فامیل دارید که بیکار است، بفرستید دفتر رئیس‌جمهوری؛ کار زیاد است، اگر هم نباشد خودمان درست می‌کنیم. بلکه نرخ بیکاری هم کاهش پیدا کند و ما هم یک ثوابی ببریم.

آقای روحانی هم زنگ زد، یک وام قرض‌الحسنه‌ی کوچک، پانصد میلیارد تومان، برای کامبیز می‌خواست. گفتم فردا بفرستش بیاید پیش دکتر عارف، نامه بدهیم برای عبدالناصر تا برود بگیرد. باید هوای این‌ها را داشته باشم. به دردم می‌خورند.

شنیدم یکی از دیپلمات‌های سابق هم امروز از من انتقاد کرده بود. گفتند انتقادش هم درست بوده است ولی کار از محکم‌کاری عیب نمی‌کند. زنگ زدم به غلامحسین و گفتم جلوش را بگیرد. او هم گفت به روی چشم. خداییش غلامحسین مثل محمدباقر مرد خوبی است. از اول دولت من هر سازی زدم، این‌ها رقصیده‌اند. آدم از داشتن همچین آدم‌های کم‌توقع و همراهی در مملکت احساس امنیت می‌کند. خدا زیادشان کند.

بعدازظهر یکی از گنده‌های اقتصادی زنگ زد. از همان‌هایی که بخشی از خرج انتخابات من را داده بودند و حالا لابد انتظار داشتند پولشان را با سودش پس بگیرند. گفت فلان لایحه اگر تصویب شود، ما کلی ضرر می‌کنیم. گفتم خب چه کار کنم؟ گفت با محمدباقر هماهنگ کن که تصویب نشود. من هم گفتم مجلس که چند ماه است تعطیل است ولی باز هم به روی چشم، الان زنگ می‌زنم. به محمدباقر زنگ زدم و گفتم فلانی زنگ زده و گفته اگر این لایحه تصویب شود، این‌ها ضرر می‌کنند. محمدباقر هم گفت فعلا که مجلس تعطیل است ولی بگویید دلش قرص باشد من خودم درستش می‌کنم. محمدباقر سودای رئیس‌جمهوری دارد و خوب می‌داند اگر یک روزی بخواهد رأی بیاورد، به همین‌ها نیاز دارد. خلاصه همه‌مان هوای همدیگر را داریم. مملکت هم که جای نگرانی ندارد؛ فقط باید حواسمان باشد کسی که خرج انتخابات را داده، آخرش احساس نکند پولش را دور ریخته است. درست نیست. از جوانمردی به دور است.

ظریف هم زنگ زد، کلّی بگو بخند کردیم. عاشق خنده‌های این مرد هستم. امروز بهش گفتم بیشتر بخند من بیمار خنده‌های توام، کلی خندید. فکر کنم زرتش در رفت. دو تا خاطره‌ی مثبت هجده هم از سفرهایش برای امضای برجام تعریف کرد، این قدر خندیدم که زرتم در رفت. از بدشانسی همان‌موقع برایم چای آوردند.

جنتی هم زنگ زد گفت پوشک بزرگسال خیلی گران شده، بررسی کنید. الکی قول بررسی دادم تا دل پیرمرد خوش شود و این چند روز دیگری که زنده است موی دماغم نشود!

محسن، پسر مرحوم هاشمی، هم چند کیلو پسته فرستاده بود. دستش درد نکند. باید بخورم تا حال رئیس‌جمهوری داشته باشم.

مملکت هم امروز مثل روزهای دیگر پر از مشکل بود، ولی این مشکل‌ها همیشه بوده است. دعا کن آمریکا بیشتر از این به تفاهم‌نامه نریند. دارند خواهر و مادر لبنان را یکی می‌کنند ولی من هنوز پای تفاهم‌نامه ایستاده‌ام. مردم شب‌ها پلاکارد دست می‌گیرند که رویش نوشته شده است: ای کاش همان‌طور که پای تفاهم‌نامه‌ی نقض‌شده ایستادید، پای وعده‌هایتان هم می‌ایستادید. اگر به من باشد که دوست دارم پای هیچی نایستم. ایستادن کلاً برایم سخت است.

تا الان زیر بار هیچی نرفته‌ام و خوبی رئیس‌جمهوری این است که می‌شود گندکاری‌ها را تقصیر دیگران انداخت. توی این کار موفق هم بوده‌ام. خیلی از مردم وقتی به من فحش می‌دهند، پاسخ می‌شنوند که پزشکیان که کاره‌ای نیست. فقط یک مترسک است. چی از این بهتر؟ حدا این دست از مردم را زیاد کند.

مطمئن هستم با تمام خراب‌کاری‌های دولتم توی این دو سال، باز هم می‌توانم دو سال دیگر رای بیاورم و رئیس‌جمهور شوم. کافی است اراده کنم و زیر بار لایحه‌ی حجاب نروم و موتورسواری زنان را هم قانونی کنم. البته الان هم هماهنگ هستیم و کسی با هیچ‌کس کار ندارد. همین دو کار برای این‌که باز هم رای بیاورم کافی است.

خیلی از این مردمی که به من رای دادند حاضرند گرانی مرغ و گوشت و لبنیات و میوه و سبزیجات و جنگ را تحمّل می‌کنند، ولی وقتی کون‌برهنه در خیابان راه می‌روند، با گشت ارشاد روبه‌رو نشوند. این‌ها بهترین و مفیدترین مردم‌ها برای دولت من هستند. خدا زیادشان کند.

تقریباً همه‌چیز را گران کرده‌ایم. و خوب هم گران کرده‌ایم. ولی این گرانی بنزین هنوز به دلم ننشسته است. روحانی که می‌گوید گران کن و بعد هم بگو من خودم هم صبح جمعه فهمیدم. ولی به این راحتی نیست. از بدشانسی من موقع انتخابات گنده‌گوزی کردم و گفتم شایعه کرده‌اند که من بنزین را می‌خواهم گران کنم و من بدون رضایت شما مردم بنزین را گران نمی‌کنم. حالا بدون رضایتشان همه‌چیز را گران کرده‌ام ولی چون فیلمی از من ندارند که درباره‌ی گرانی آن‌ها قول اجازه گرفتن داده باشم ایرادی ندارد ولی این یکی را فیلم دارند. ولی من پرروتر از این حرف‌ها هستم. بالاخره گرانش می‌کنم. خوب هم گرانش می‌کنم. مملکت خرج دارد. هارهارهار!

خدائیش آن اوایل که رئیس‌جمهور شدم، شوکه شدم که چه کار باید بکنم و چقدر باید کار بکنم، ولی روحانی و خاتمی زنگ زدند و گفتند این‌قدرها هم سخت نیست و اتفاقاً رئیس‌جمهور بودن مثل سرسره‌بازی کلّی حال می‌دهد. من باور نکردم، ولی الان فهمیدم باید چه کار کنم و پُشت میکروفن چه جوری از زیر مسئولیت شانه خالی کنم و همین باعث شده این کار حتی از وزیر بودن و نمایندگی مجلس هم برایم راحت‌تر باشد.

یکی از کارهای خوبی که کردم این بود که ارازل توئیتر و اینستاگرام را استخدام کردم و هوای سلبریتی‌ها را داشتم. هر ماه یک چیزی جلوشان می‌اندازم تا یک روکش طلا روی گوه‌کاری‌هایم بکشند و الحق و والانصاف این کار را عالی انجام می‌دهند. همین رضا رشیدپور چقدر به دردم خورد. یک تنه جلوی مخالفانم ایستاده است. خدا پدر شهیدش را بیامرزد. باید بگویم یک وام درست و حسابی به او بدهند تا شعبه‌های رستورانش را بیشتر کند.

نفهمیدم چه نوشتم. بروم بخوابم، دوباره فردا چند تا جلسه‌ی الکی دارم و اصلاً نمی‌دانم باید چه بگویم. عارف می‌گوید بگذار برایت نوشته آماده کنیم، ولی من گفتم تو که می‌دانی من حال و حوصله‌ی خواندن ندارم. خودم مثل همیشه یک چیزی بلغور می‌کنم و می‌روم سراغ جلسه‌ی بعدی. آخر رئیس‌جمهور بودن هم همین است دیگر؛ آدم باید بلد باشد زیاد حرف بزند، بدون این‌که دقیقاً بداند چه می‌گوید.

پ.ن:

  • این پُست برای لایک شدن نوشته نشد. چون می‌دانم دولت صدایِ بی‌صدایان(!) جوری اکثر مردم را اخته کرده‌ که دیگر خایه‌ی لایک کردن همچون یادداشت‌هایی کمیاب شده است. زبان‌بسته‌ها!

دولتمجلسسیاستطنزداستان
۲۰
۱۶۳
Dast Andaz
Dast Andaz
«دنباله‌‎روِ هرکسی نباش، ولی از هرکسی توانستی یاد بگیر!» آدرس سایت: dastandaz.com | ویراستی: Dast_andaz@ | ایمیل: [email protected]
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید