چند جلسه است که مادرم را برای توموتراپی به مرکز شهید رمضانی یزد میبرم. مکان این مرکز را پدر شهید رمضانی وقف کرده است. دستگاهها را هم دستاندکاران دولت شهید رئیسی و خیرین خریدهاند و در این مرکز نصب کردهاند. در این مرکز سه دستگاه توموتراپی وجود دارد. دو دستگاه کمی قدیمیتر و یک دستگاه جدیدتر و جزو پیشرفتهترین دستگاههای توموتراپی دنیا است. پزشکان مرکز با توجه به سن بیمار، نوع تومور و پارامترهای دیگر هر بیمار را برای توموتراپی به دستگاهی میسپارند. مادر مرا به دستگاه جدیدتر سپردند.
چون تعداد دستگاههای توموتراپی در ایران انگشتشمار هستند، بیماران برخی از استانهای جنوبی و شهرهای اطراف یزد را نیز به این مرکز معرفی میکنند. روزی چند صد بیمار باید در این مرکز توموتراپی شوند. آن هم بیمارانی که هیچکدام حال خوبی ندارند. برخی بیماران با ویلچر و برانکارد و آمبولانس به این مرکز رفت و آمد میکنند.
مسئولان دولتی که در شعرهای انتخاباتیاش ادعا میکرد صدای بیصدایان است(🤦♂️)، برای رفع ناترازی انرژی، برق این مرکز را نیز به همراه برق تمام شهر یزد قطع میکنند. این دستگاهها گرانقیمت هستند و قطعاتشان تحریماند، برای جلوگیری از آسیب، باید مدتی قبل از قطع برق از برق کشیده شوند و مدتی بعد از وصل برق، روشن شوند. میتوانید حالا بیمارانی که با حال وخیم گاهی باید سه تا چهار ساعت و بلکه بیشتر بنشینند تا دستگاه روشن و نوبتشان شود را تصوّر کنید. شنیدن صدای آه و ناله و ضجه و مویه در برخی از ساعات روز، در این مرکز به امری عادی تبدیل شده است. آیا میتوانید حال همراهان این بیماران را نیز تصوّر کنید؟
پس از چند جلسه توموتراپی از مرکز زنگ زدند و گفتند بیمارتان را دیگر نیاورید تا دوباره با شما تماس بگیریم. ببخشید چرا؟ متاسفانه برق مرکز را بدون اطلاع قبلی و خارج از برنامهای که روزانه اعلام میکنند قطع کردند و دستگاهی که کار بیمار شما را انجام میداد، خراب شده است.
دو هفته است هر روز با مرکز توموتراپی تماس میگیریم و سوال میکنیم آیا دستگاه درست شده است؟ میگویند قطعهای که به دلیل قطع برق خراب شده است کمیاب و نزدیک به دو میلیارد تومان قیمتاش است. متاسفانه دانشگاه علوم پزشکی یزد هم همچون بودجهای ندارد. تکلیف بیمار ما چیست؟ باید صبر کنید.
حالا بعد از دو هفته گویا خیری پیدا شده و دلش به حال بیمارانی که دل دولت و مسئولانش به حالشان نسوخته، سوخته و قطعه را با بودجهی شخصیاش خریده و قرار است قطعه را از تهران بیاورند و روی دستگاه نصب کنند. و ما خدا خدا میکنیم که دستگاه راه بیفتد و برای شنبه صدایمان کنند.
پ.ن:
میخواستم بگویم فرق میکند که چه کسی را رئیسجمهور میکنید. مسئولان و کارکنان این مرکز از دوران شهید رئیسی به عنوان یک دوران طلایی برای این مرکز و بیمارانش یاد میکنند. میگویند این مرکز تحت حمایت مادی و معنوی دولت شهید رئیسی _که قدرش را ندانستیم و داریم تقاص قدرنشناسیمان را میدهیم_بوده و در آن دولت هم افتتاح شده است. در آن دوران حتی یکبار برق این مرکز قطع نشده است. البته بنده تا جایی که به یاد دارم برق خانهمان هم در آن دوران سه بار قطع نشد.
الان نه تنها روزی یک تا دو ساعت قطعی برق داریم. بلکه روزی چند ساعت قطعی آنتن گوشی همراه و تلویزیون هم داریم! این فقط کمترین و کوچکترین تاثیر یک مسئول دلسوز مردم در زندگ مردم است. مسئولی که بدخواهانش در بوق و کرنا کردند که شش کلاس سواد دارد و مثل رئیسجمهور فعلی باسوادترین رئیسجمهور دنیا(!) و پزشک قلب نبود که بداند قلب انسان ۷۵۰ گرم است و مترصد و باقی قضایا!
رئیسجمهور ضعیف، جبههی مقاومت را ضعیف میکند و سپس با ضعیف کردن و در کنارش ضعیف جلوه دادن کشور، جنگ را از سوریه و لبنان و از بیخ گوش اسرائیل به داخل کشور میکشاند و در نهایت اعصاب و زندگی یک ملّت را ضعیف میکند. و باز هم ساکت نمینشیند چون خداینخواسته مردم فکر میکنند لال است و به این میاندیشد که چگونه و با چه روشی تردید دشمن برای ادامهی جنگ را برطرف کند و کشور را به سوی لیبیسازی و فنای فیالمذاکره! پیش ببرد!
اگر خوشی زیر دلتان زده بود و با تن کم و بیش سالم قصد خودکشی داشتید یک سر به این مرکز و یا مراکز مشابه بزنید و ببینید بیماران سرطانی چگونه برای بهبودی تلاش میکنند و همچنان به فضل خدای عزیز امیدوارند.
آن چند کلمهی بعد از عکس را که ناشی از باگ ویرگول است، ندیده بگیرید!

میخواستم بگویم به والله حق این مردم نیست که در کنار تحمل مصائب بیماری لاعلاکنند.